Donnerstag, 20. Juni 2013

Poezi nga Musa Jupolli


Zgjohu populli im


Zgjohu populli im,
Lisi ka etje, është i lënduar !

Kush ma dëmtoi lisin
e dhembjeve shqiptare
kush ma lëndoi lisin
e dëshmive t ' Atdheut tim
Ti ishe mbrojtës për rini
aty nën hijen tënde tubimi
mijëra puthje Atdhé e dashuri
të ndaluara nga Porta e Ferrit

O tokë e dhembjes
dru mali e lisa qyteti
prehen e lëndohën
pa mëshirë

Vapë !
lisi im i lënduar
ka etje
qe pesë muaj pikë shiu
nuk ka ra ta shuaj etjen
ta ujitë tokën
e malet e Dardanisë
dhe as bereqetet

Qiellit iu luta
mos ma le Atdheun tim
pa oksigjen !
Kush është përgjegjës ?
Po si nuk kanë mëshirë ?
Po si nuk e dëgjojnë zërin
nga natyrë e dëshpruar ?
Kush ma prishi bukurinë
e Kryeqytetit tim ?
Prishtina e degraduar
Gërmia mushkëri e dëmtuar
Lumit i kanë zënë frymën
ujërat e zeza e bërllogu
lozin vallën me nota të armikut
në dirigjim ata në krye të vendit !

Lutujitëm !
Pran Lisit e bukura
mejtuar rrinte
ç' ke moj ?
nga zemra fjalët më dolën
lisi im është i lënduar
puthjen e parë këtu
e kam dhënë
ka etje Lisi
me zë të vajtuar
lotujitëm Lisin
deri në pikë lotin e fundit

Fjalë i dërgova engjullit tim
në Qiellin e shtatë
t' i shkruante
DREJTËSISË
ta zgjonte Rininë
e Atdheut tim
në mbrojtje të lisave
të Dardanisë të Shqipërisë


Misioni letrar

ti poet që i kendon dashurisë
pa më thuaj në vena t' vlon
si valë në dallgore fuqishëm
lapsi në letër i atdhedashurisë
fjala e misionit letrar
studim e mjeshtri
toponim e morfologji

ti piktor hyjnizim i dashurisë
tablo në pelhurë Atdheun
analogji me të kaluarën e sot
në kujtesë fotografi e pikturë

ti arkitekt në zbukurim
në shtizë flamuri valon
Bashkimin e Shqipërisë
fikcion e realitet

po ti bujk në grusht dheun puthë
bukëbardhë e bereqetshëm premtimdhënës

mësues i fëmijëve tanë në mësim
Lahutë t' Malcis' e
O Moj Shqypni
shkodranishte
siomologji në gjeografi

E NËNA

Nëna o Atdheu im
në lindje motër e vëlla
shton dashuri
lidhë miqësi

Vajza nga Dardania
ka dhënë Besë
djalit nga Camëria
Ftesë :
Jungjatjeta ,
jeni të ftuar
me 28 Nëntor
Dasëm bën Shqipëria !
*
Ku ka më bukur se Atdhe e Dashuri ?

 
Dera Poetike !

Nuk pash në asnjë vend
ku shkruhën emrat ,
legjendat e dietarëve
ashtu si në derën shqiptare !
Jo ! Askund nuk e gjeta
që në dyer të gravohën
të Mëdhenjët e kombit
përveq në trojet arbërore ,
prehje morfologjike asnjëherë në harresë ,
Migjeni, Mjeda
fotografi të vulosura !
Dera , dehje e knaqësi poetike ,
natyrë , muzë e frymëzimit ,
dashurisë n' dhuratë lule
n' pikturë mund të lexohet !
Dera ! Malli i mërgimtarit ,
loti në përshëndetje me Nënën ,
nota e jetës , aromë e bukëve pogaçe !
Dera ! Art , Dritë e Hije ,
gravime natore
shëndritje ditore
Gjergji , Naimi...
prap Gjergj në vazhdim
shkruhet e vizatohet n' shqipet !

musa jupolli,14/05/2013,paris
p.s. Piktura : vepër e Ymer Shaqirit,
në sallonin tim « Dollapi «

8 marsi një varg tjetër

A moj shkronjë e bukur
NënA të lindi me tri linja
A
Sytë për të parë mengjeset e hershme
magjepse, shëndritje ngjyrë Deti Jon
vitet nuk kanë rëndësi, zemërore /morfologji
veq se të mbushura me dashuri / mitologji
*
Sytë - Dashuria dritë poetikë
Qafa - Literaturë
Duart' - Nota në piano
Flokët - Ujëvarë Hyjnore
Ëndërra - Trupi yt dehje në Parajsë
Hyu të Hyjëzojë
*
Shumsi yt :
E dashur
Nënë
Jetë
Fëmiun në gji
Elegante
Etje e natyrshme
Të quajta EMNESË
në vargun tim t' hershëm
Puthje !
Nga aty natyra krijoi ëmbëlsirën !


Germat e para shqipe n' Dhé n' Atdhe !

Në katuan time
aromë e njësim
Akacia rreth'm-rreth
aty afër burimi
mëuesi na shikonte
ne shikonim mësuesin*
*
Dikur na thanë
germat e para
ishin shkruar në dhé
Për Atdhé
ishin të ndaluara !
*
1493 /
1638 e Shkodër moj Hyjneshë
Ikonë At Donat Kurti dikur
Po në Janjevë moj Dardani
At Shtjefën Gjeçovi
e tha vetë !
*
7 mars 1887
ishte Ditë me Diell
*
Arsyea fitimtare n'dritë e ndaluar
vinte O vëllezër nga Apolloni
Univerzitet i thonqin !
*
Abetare e shetitur
një epokë e Re
Misionare e dies
n'orën shqiptare
A* Albanie
A* N' fillestare
naltësia kombëtare ,
prej kohesh n' Udhëtim
dashuri e vuajtje
Od' e n' Antikë
dehjet e para letrare !
aromë ,
aromë mësuesi e deri këtu
Arkitektet e Rilindjës Kombëtare !
*Urime Albetare Mësuese e Mësues !


Zë poetik

Sabit Rrustemi-t

Etika kombëtare e letrave
me tema të gjëra njerëzore
kohë, kujtime, ëndërrime
natyra në vargun e tij
mal vargjesh në frymëzim
zgjim i emocioneve në poezi
n' arkitekturë art e literaturë
në bukurinë e vendëlindjes
ta duam vargun
në thjeshtësinë e përbërë !
*
Në vargun e Sabit Rrustemit
natyra mbetet emër
shihet në fotografi
fotografi e histori
legjenda e dheut
renditje estetike në betim
Udhë Capuri e deri te
Xun Celiku e pyet Vlorën !
*
Eh !
Pamje etike - politike
në zbërthim të simboleve
metaforë që e duam
dhembje që thërret
dhembje që pretë
n' kopshtin e mrekullisë !
*
n' Antologjinë e botës shqiptare
Udhërrëfyes të lexojmë !
Poet !
Me piano recitojmë vargun tënd
Zë poetik i jetësimit !

Keine Kommentare:

Kommentar posten