Montag, 19. August 2013

Raimonda Moisiu

Raimonda Moisiu ka lindur më 20 shkurt 1957, Korçë - Shqipëri.  Pas mbarimit të studimeve, punon mësuese e gjuhës angleze, në qytetin e Korçës dhe rrethinat e saj. Më 1999 humb bashkëshortin e saj në një aksident automobilistik, dhe po këtë vit emigron në SHBA, si fituese e llotarisë amerikane. Jeton në Hartford, shtetin e Connecticut, USA.
E apasionuar me publicistikën, përkthimet dhe shënimet e udhëtimit, ajo vijon me këmbëngulje për të kërkuar në histori dhe në zhvillimet aktuale, duke evidentuar vlerat më të mira të vendlindjes e të njeriut. Me kalimin e kohës, ngjarjet e jetuara, proza letrare, përkthimet dhe poezia shëndrrohen në pasion të pandashme të saj. Këtë pasion të saj, Raimonda përpiqet që ta shprehë e të artikullojë edhe në shoqërinë në të cilën jeton. Për kontributin e saj të çmuar në komunitet e shoqëris në ShBA, u nderua me Official Citation, me motivacionin si "Gruaja e vitit në komunitet", nga Bashkia e kryeqytetit të Connecticut, Hartford. Aktiviteti i saj është gjithëpërfshirës dhe vije në shprehje nëpërmjet pjesëmarrjes në shumë lista të bashkësive të shoqërisë, amza interneti dhe forume bashkëatdhetarësh në internet. Aty, ajo nëpërmjet shkrimeve publicistike, prozë letrare, poezi, ngjarje të jetuara, dhe opinione të ndryshme për zhvillimin e proceseve shoqërore në Shqipëri dhe në Diasporën shqiptare, përpiqet të tërheq vëmendjen për dukuri të brishta me të cilat duhet të përballohet shoqëria shqiptare. Raimonda është bashkëpunëtore me statusin e gazetares në disa gazeta të pavarura në shtypin shqiptar, Shqipëri, si: "Tirana Observer", "Ndryshe", "Panorama", dhe me statusin e korrespodentës në "Albanian Mail"-Londër, "Fjala e Lirë" - Londër, dhe "Illyria" - SHBA. etj. Raimonda Moisiu ka fituar shumë çmime për krijimtarine e saj letrare.


Tituj të veprave

  • "Jeta mes dy dashurive", - një libër me prozë, ngjarje të jetuara dhe publicistikë.
  • "Dashuria nuk ka emër", - vëllimi i parë me poezi, kryesisht lirika dashurie.
  • "Sikur s'me ke puthur kurrë", - vëllimi i dytë me poezi, kryesisht lirika dashurie.
  • "Duke kërkuar Ardianen...", - përmbledhje me proza dhe ese.
  • "Gërhitja e gjeneralëve", - përmbledhje publicistike.
  • "Pafajsia e Evës", - roman.
  • "Tempulli i fjales", - bashkëautore në këtë antollogji në gjuhën rumune.
  • "Itaka e Fjalës", - bashkëautore në këtë antollogji të botuar nga "Fotjonart".
  • "Zemra Prindërore", - bashkëautore në këtë antollogji në forumin virtual "Mëmëdheu".
  • "Nëna",- bashkëautore në këtë antollogji me prozë, në forumin "Pan Albanian women network".
  • "Tregime", - përmbledhje publikuar nga Shtëpia Botuese "ADA", Tiranë.


  • Poezi nga Raimonda Misiu

    1.Mbushma natën me ëndrra!
     
    Në përhumbjen e qiellit të trishtë,
    Në cudinë e fajshme të së pafajshmes,
    gishtat e dy pëllëmbëve të tua,
    lënë gjurmët e përdala ledhatonjëse,
    duke harruar mëkatin e parë,
    të dytë,
    të tretë…,
    në murin e mermertë të dy shegëve që kuqëlojnë.
     
    Në parvazin e shtratit të argjëndë,
    fillojmë të numërojmë ëndrrat;
    si shtegëtarët e natës në kafazet e kumrijeve,
    nisim të ringjallim filizat me vesë dhe
    në mëngjeset e përflakura,
    shtrati ynë është përplot me ëndrra
    si shporta me trëndafila në belin e drenovares.
     
    I dashuri im,
    ndër pëshpërimat e përgjumura,
    mbushma natën me ëndrra
    dhe nën vezullimin e vështrimit të dritës,
    në verbërinë e trokitjeve të zemrës,
    me orgjinë e luleve të egra,
    nën ritmin e tingujve të ofshamave,
    eja të shëtisim në kopështin e molepsur nga mëkatet!
     
    Eja, pra, ende pret?
    Mbushma këtë natë me ëndrra,
    Ëndrrat-si yjet përmbi shtrat,
    si dy zogj do lodrojnë zemrat,
    Eja pra, mos ngurro,
    sillmë ëndrrat si dhuratë!
    Këtu,
    janë ligjet e endjes dhe përendjes
    Eja t’u nënshtrohemi,
    Të shkëmbejmë bashkë ëndrrat.
     
    Këtu,
    në kulmet e përhimta të etheve përcëlluese,
    të shtratit
    hapma gjoksin më shih zemrën,
    mbushur me të kaltërat ëndrra.
    Eja,
    të grishim zërin e mëkatit të parë, të dytë, të tretë…
    Pafundësisht….
    Mbushma natën me ëndrra,
    Vec kujdes i dashuri im:
    -Ruaju nga flaka!
     
     
    2-Sekretet e mija

    Si një robinë e pasqyrës,shoh
    veten cdo mëngjes në të,
    dhe pikas nga një shënjë të vecantë,
    që askush nuk e vëren,përvec
    syve të mij të zhytur në kujtime,
     
    Janë shënja të vogla, të zbeta,
    të mezidukshme,që m’i dërgon,
    mëngjes për mëngjes,
    një qënie që qëndron mbi një majë
    si një përmendore dhe
    quhet pleqëri.
    Këto shënja ma dinë emrin,
    më njohin mirë, e më thërrasin,
    nga larg,
    si mikroinfarkte të vegjël!
     
    Është një sulm i përditshëm,që
    e pikas vetëm unë,por që
    e shfaros,
    një kamp tjetër, i tërë ,e shfarosës,
    sic shfaros mikroinfarktet e vockla:
    Një e qeshur në mëngjes me shpirt!
     
    Një kamp magjepsës, pafundësisht
    i bukur,
    AI!
    I sekreteve të mrekullueshme të dashurisë!
     
    Ja, ku hesht shtrati…
    Atje flenë kujtime të rrënqethura.
    Atje unë, e vetëm unë,
    vë veshin dhe ndjej,
    rënkime të ëmbla,
    pëshpërima e psherëtima,
    buzë që lodrojnë mbi mishin tim…..
    si një diell i vogël, i nxehtë
    i erdhur nga parajsa,
    vetëm për mua,
    duke mërmëritur emrin tim!
     
    Sekretet e mia…, ato….,
    I di vetëm një qënje e kësaj bote,
    Unë…,
    që si një robinë,
    vështroj veten përditë, në
    pasqyrën e mëngjesit.
     
    Sekretet e mija,
    pengjet e mija,
    futur në një shportë të artë,
    të mbledhura nga kopështi i memorjes,
    nëpër gurgullimat e lumit,
    në oshëtimën e një zëri,
    që më thoshte:
    Të dua!
     
    Dhoma ime e madhe,
    Lagja e gjith’qyteti,
    kontinenti i tërë,
    nuk i nxë dot, sekretet e mija!
    Ato…..
    grumbullohen, si zogj
    të uritur, të vegjël, cicëritës,
    të brishtë e të bukur,
    në të majtë të gjoksit tim.
     
    O zemra ime!C’i ke këto pëllumba,
    strukur aq bukur në blerimin
    e kopështit të vetmisë sime?!
    Plot stërkala të kristalta,
    ujra burimi,
    magji hyjnore,
    me aureolën e përqafimeve dhe
    melodi fyejsh….!.

    Keine Kommentare:

    Kommentar posten