Freitag, 14. November 2014

Sabri Hamiti

Akademik Sabri Hamiti lindi më 10 maj 1950 në Dumnicë, Podujevë, nga baba Hamit Hamiti dhe nana Mehreme Duriqi. U rrit në familje bashkë me tri motra e dy vllezër.
1957 Hyri në shkollën fillore në vendlindje.
1968 Mbaroi gjimnazin në Podujevë dhe u regjistrua në Fakultetin Filozofik të Prishtinës. Nisi botimet letrare në Bota e re e në gazetat e revista të tjera. Mori pjesë në demonstratat e studentëve në Prishtinë. I ndjekur nga policia, disa muaj jetoi duke u fshehur te të dashurit e tij.
1972 Diplomoi me sukses të shkëlqyeshëm në Universitetin e Prishtinës, në gjuhë e në letërsi shqipe. Botoi veprën e parë letrare te Rilindja e Prishtinës. Regjistroi studimet pasuniversitare me temë “Poetika e re shqipe” në Universitetin e Sorbonës, në Paris, mirëpo për mungesë parash u kthye në Prishtinë.
1973 U martua me Kumrije Rugovën, moshatare dhe mike e studimeve. Hyn në punë në shtëpinë botuese Rilindja të Prishtinës. Nis studimet pasuniversitare në Fakultetin Filozofik të Zagrebit, të cilat studime i kreu pas dy vitesh.
1980 Për një vit akademik specializoi teorinë e formave letrare në École des Hautes Études en Sciences Sociales, në Paris. Mori Diplomën e Shkallës së Lartë për letërsi frënge e qytetërim frëng në Universitetin e Sorbonës në Paris.
1987 Doktoroi me temë nga letërsia bashkëkohore shqipe në Universitetin e Prishtinës.
1989 Hyn në lëvizjen për Pavarësinë e Kosovës, të prirë nga Ibrahim Rugova, mik i tij i studimeve. Më vonë, gjashtë herë me radhë (1992, 1998, 2001, 2004, 2007, 2010) u zgjodh deputet në Kuvendin e Kosovës, ndërsa nga viti 2006 është anëtar i Kryesisë së Kuvendit .
1993 Zgjidhet profesor i letërsisë shqipe në Universitetin e Prishtinës. Po ashtu ligjërues në studimet postdiplomike të letërsisë.
1995 Si anëtar i Komisionit Kombëtar punoi për njësimin e programeve shkollore të lëndëve nacionale dhe për hartimin e teksteve të përbashkëta për të gjitha shkollat shqipe.
Më 24 shtator 1998 persona të panjohur të Sigurimit të fshehtë serb i bëjnë atentat në shkallët e banesës së tij në Dardani të Prishtinës. E shpëtojnë mjekët shqiptarë me ndihmën e Zotit.
2000 Zgjidhet anëtar korrespondent i Akademisë të Shkencave e Arteve të Kosovës.
2008 Zgjidhet anëtar i rregullt i Akademisë të Shkencave e Arteve të Kosovës.

Sabri Hamiti jeton e punon në Prishtinë.


Veprat letrare

Poezi 
  • Njeriu vdes i ri, 1972
  • Faqe e fund, 1973
  • Thikë harrimi, 1975
  • Trungu ilir, 1979
  • Leja e njohtimit, 1985, 1985
  • Lind një fjalë, përzgjedhje, 1986
  • Kaosmos, 1990
  • ABC Albetare për fëmijë të rritur, 1994
  • Melankolia, 1999
  • Sympathia, 2004
  • Lulet e egra, 2006
  • Litota, 2007


Roman
  • Njëqind vjet vetmi (Sabri Hamiti), 1976


Drama
  • Futa, 1988
  • Misioni, 1997
  • La Mission, 2007, Paris, Editions l’Espace d’un instant


Kritikë/Eseistikë/Studime
  • Variante, 1974
  • Teksti i dramatizuar, 1978
  • Kritika letrare, 1979
  • A-ZH, Romanet e Nazmi Rrahmanit, 1982
  • Arti i leximit, 1983
  • Njeriu kryengritës, 1987
  • Vetëdija letrare, 1989
  • Faik Konica: jam unë, 1991
  • Tema shqiptare, 1993
  • Poeti i nemun Bilal Xhaferri, 1996
  • Letra shqipe, 1996
  • Lasgushi qindvjeçar, 1999
  • Bioletra, 2000
  • Studime letrare, 2003
  • Shkollat letrare shqipe, 2004
  • Tematologjia, 2005
  • Presidenti Ibrahim Rugova (Memento për Rugovën), 2007
  • Letërsia moderne, Tiranë, 2009
  • Albanizma, 2009
  • Poetika shqipe, 2010
  • Utopia letrare, 2013
  • Zef Pllumi, 2013


Tekste shkollore
  • Letërsia e vjetër shqipe, 1995,
  • Letërsia moderne shqipe, 1998,
  • Letërsia romantike shqiptare, 2004


Vepra komplete, 2002
  • Vëllimi i parë: Poezi
  • Vëllimi i dytë: Poezi
  • Vëllimi i tretë: Poezi
  • Vëllimi i katërt: Roman
  • Vëllimi i pestë: Drama
  • Vëllimi i gjashtë: Kritika letrare
  • Vëllimi i shtatë: Letësia filobiblike, Letërsia romantike
  • Vëllimi i tetë: Letërsia moderne
  • Vëllimi i nëntë: Letërsia bashkëkohore
  • Vëllimi i dhjetë: Letërsia bashkëkohore 
   
 Studime për veprën e Sabri Hamitit
  • Dr. Ibrahim Rugova "Sistemi poetik i Sabri Hamitit", Tiranë 2013.
  • Dr. Nysret Krasniqi "Sabri Hamiti", Prishtinë 2011
  • Muhamed Çitaku "Strategjitë e rrëfimit: romani Njëqind vjet vetmi i Sabri Hamitit", Prishtinë 2010

Tekste të Sabri Hamitit në gjuhën shqipe
  • Sabri Hamiti: Shkollat letrare shqipe
  • Sabri Hamiti: Monumentet e kulturës së identitetit shqiptar
  • Sabri Hamiti: Fraza e pambaruar
  • Sabri Hamiti: Njeriu meditant, njeriu militant


Tekste të Sabri Hamitit në gjuhë të huaja
  • Sabri Hamiti: Albanian literary schools (Përkthyer nga Dr. Muhamet Hamiti)
  • Sabri Hamiti: Les écoles littéraires albanaises (Përkthyer nga Dr. Halit Halimi)
  • Poezi të Sabri Hamitit në anglishte (Përkthyer nga Dr. Robert Elsie)
 

Mirënjohjet
  • Medalja e Artë e Lidhjes së Prizrenit
  • Urdhri "Gjergj Kastrioti Skënderbeu"
  • Çmimi kombëtar "Azem Shkreli", për vepër jetësore në fushën e letërsisë nga Ministria e Kulturës e Kosovës, 2010
  • Çmimi i Madh për Letërsinë për vitin 2010 nga Ministria e Kulturës e Shqipërisë për veprën letrare "Poetika shqipe" 

Biografia e autorit është marrë nga WIKIPEDIA


Poezi nga Sabri Hamiti

KURR MË

Ernesto Sabatos

E di: Kamy të donte shumë, e desha Kamynë.
Ti mik i llogarive të pastra si loti,
banor i Tunelit, që jetën e përbiron tinëz
shpirtkëputur në mes të Trimave e Varrtarëve
me pishë në dorë duke përmbysur terrin
zbret shkallë shkallë siç Zbritet në Ferr
shenjon të humburit numëron deri në nëntë mijë
e thur nëpërmjet dhembjesh librin Kurr më,

a e di: jetën e jeton secili veç e veç
deri në mbarimin e saj të pa marrë me mend,
nënat sillen në rreth në Shesh të Fitores
shenjat e bijëve i mbajnë përmbi zemra
e fotoset kraheqafe vetëm për të dëshmuar
se jeta ka qenë aty pranë e nuk është më
ato nuk do të lexojnë kurr librin Kurr më
se njohin vetëm jetën që jetohet në vetmi
duke i rrjetuar kujtimet me lotët në varg,

a e di: plaga sa një shpellë e zezë
po hyn në zemër e në bark të kujtesës,
më thuaj sa shigjeta kishe në zemër vetë
kur zbrite shkallëve nga libri në jetë?

O miku im i mikut tim të panjohur!



T E U T A 

I kërkoj syte tu te kalter syte tu të zi
Qe kishin pare Diellin kur u mbyt ne det
Ushtari apo femija kush t`i zbuti gjijte
Kur dole lart ne Mal te gjuaje gjarpijte
Ishe e para si Nane po gjuhe a nuk pate
Per Yjet qe fiken diten si ne pike nate
As fjalen e vetme qe pres me shekuj Te dua
Kur kthetra te urrejtjes me zene per fyti mua
Si vdiset duke dashur si duhet duke vdekur
Vetem pernjehere apo perdit pak nga pak
Apo ne endrrat e gruas shihje vetem vere
Qe nuk di per Akullin qe do te vinte vrap
Ne gjirin tend te forte stoli ishte shpata
Aty fshihej zemra qe e pershkoi dashuria
Fryma i vret pleqet e si buzeqesh femija
Ne mynxyren e kohes ligjeron vete nata
Koha ta njohu emrin qaforen vare ne gushe
Hallhallen ne dore kohen trollin e shtepine
Une te desha gjithhere si grua me sy te zi
Qe jeten puthi ne ball e vdekjen puthi ne gji
E di se te kisha Nane se me kishe femije
Kur shkoje lart ne Mal te gjuaje gjarpij
Shenja Trup e Shpirt te mos mbeten huq
Kerkoj ta shoh syrin tend te zi te kuq
Qe kish pare Diellin kur u mbyt ne det
Kur femijeve te mocem koha u jipte jete
Thesari si pluhur Yjesh u derdhet nder duar
Flasin gjuhen plot me pezm gjuhen e zemruar
Teuta u te ta ata te u teta u tuta eu Teuta
Ilire e lire e liri truri turi uri te Teuta 


               Nga përmbledhja poetike Leja e Njohtimit 1985
 



EQREM CABEJ

Ku ndriqon plisi perthekon guna
Ku buka eshte buke e uji uje
Ku digjet qiriu e tymon una
Rrjedh lume Drini rrjedhe lume Buna


Hesht Ili Iliri flet vete Albani
Ne valle Lisi ku feston fisi
Merr ne thua e bie tirani
Ne male te bardha bardhon plisi


Ne naten e zeze del para Abeja
Ti thur ballin me kujtime e gjak
Midis krahrorit te shkrep rrufeja
Klithjen e moqme e zgjon ne prak.


Ku ndriqon plisi perthekon guna
Ku buka eshte buke e uji uje
Ku digjet qiriu e tymon una
Rrjedh lume Drini rrjedh lume Buna


Vallezon shqipja ne teatrin antik
Me bukuri te thurur fije me fije
Ne shi furtune kerkon nje mik
Per heshtje urti per bese e dije.


E shpresa syrin e hap ne diell
E ne naten me peshe te vone
Fjala fluturon flet vete ne qiell
Kengen e moqme e ben jehone


Ku ndriqon plisi perthekon guna
Ku buka eshte buke e uji uje
Ku digjet qiriu e tymon una
Rrjedh lume Drini rrjedh lume Buna


Ne vete thur vete-dijen e durimit
Si kengen e dhembjes se pafund
Ne boten e gjalle te humbjes shpetimit
I njohur rinjohur perdit pa mund.


Ku ndricon plisi perthekon guna
Ku buka eshte buke e uji uje
Ku digjet qiriu e tymon una
Rrjedh lume Drini rrjedh lume Buna.


               Nga përmbledhja poetike Leja e Njohtimit 1985 



FYTYRA E MIKES

Gabove kur më the mik
kur të thashë mikeshë
e duke njohur jetën 
duke gërryer kujtimet
na u përzien këmbët

mi pive lotët në faqe
ta mbulova varrën tënde
duke mbajtur dhembjet 
duke njehur klithmat
the po flet vetë jeta

zdeshe xhemperin e kuq
stolisur me dy shkronja
gjini të shtrëngoi këmishën
kokulur e i hutuar 
shkela fletën e kujtimit

bashkë e hëngrëm udhën 
detin dhe fushën 
duke e tjerrë kohën 
duke lodhur moshën
dolëm në ditën e parë

gabove kur me the mik
kur të thash mikeshë
e duke njohur jetën
duke gërryer kujtimet

na u përzien duart
sot jemi të sëmurë
nga kërkimi ynë
unë nga dashuria
ti nga xhelozia
ti moj mikeshë

Ti more mik!

                   Nga përmbledhja poetije "Litota", poezi të zgjedhura, Onufri, 2007. 


SQARIM:
Poezitë e autorit Sabri Hamiti janë marrë nga faqe të ndryshme në internet dhe i kemi vendosur në Portalin tonë ashtu si i kemi gjetur. Ndaj, i kërkojmë falje autorit nëse na është përvjedhur ndonjë gabim. /Redaksia e Portalit "Ora shqiptare"/

Donnerstag, 13. November 2014

Agim Gjakova

         Agim Gjakova lind më 11 korrik 1935 në Kavajë. Shkollën fillore dhe të mesme, Normale, i kreu në Gjakovë. Punoi si mësues (1952-1954). Studioi në Beograd për gjuhë e letërsi frënge dhe letërsi botërore në Fakultetin Filozofik. Gjatë kohës që ishte në Beograd themeloi shoqatën e studentëve shqiptarë “Përpjekja”. U burgos tri herë dhe më në fund, më 1960, u dëbua në Shqipëri si person i padëshirueshëm për pushtetin jugosllav, duke mos i lënë shteg t’i mbaronte studimet.
         Punoi si mësues në Kavajë (1960-1962). Më 1966 kreu studimet në Fakultetin Histori-Filologji për degën e anglishtes në Tiranã. U mor si redaktor-përkthyes në Agjencinë Telegrafike Shqiptare (1966-1970), kaloi në arsim (1970-1978), në Kinostudion “Shqipëria e Re” (1988-1990), si skenarist.
          Në vitin 1999 erdhi në Kosovë. Punoi si redaktor për kulturë në gazetën “Bota sot” deri më 2006.
          Më 1965 u martua me Naime Dacin (e mbetur jetime në moshën katërvjeçare se i ati i saj, Jahja Daci, u zhduk nga regjimi jugosllav më 1945).
          Gjatë qëndrimit të tij në Shqipëri është ndjekur gjatë gjithë kohës nga Sigurimi i Shtetit. Për krijimtarinë e tij me temë nga Kosova dhe për frymën demokratike që e përshkonte ka qenë gjysmë i injoruar dhe gjysmë i izoluar.
          Në plenumin e Lidhjes së Shkrimtarëve dhe Artistëve të Shqipërisë më 1967, diskutoi për trajtimin në letërsi të subjekteve nga jeta e dhunuar e shqiptarëve të Kosovës. U prit shumë keq nga “elita partiake drejtuese”. U akuzua se po ngrinte çështje në kundërshtim me vijën e Partisë, ose që nuk i kishte ngritur partia. Madje iu përgatit edhe internimi (apo edhe arrestimi), urdhri i të cilit nuk u ekzekutua falë atyre njerëzve objektivë që argumentuan se diskutimi nuk kishte qenë tendencioz.
          Pas botimit të romanit “Në Kërkim të së vërtetës”, vepra u akuzua në plenumin e Lidhjes së Shkrimtarëve si ahistorike dhe që nxin realitetin. Në këtë vazhdë për përmbledhjen me poezi “Rrënjët përtërihen” (“I gjuaj ëndrrat me gurë”), së cilës iu ndalua botimi, me porosi të Plenumit të Komitetit të Partisë së Punës të Shqipërisë u akuzua se është kundër: Ideologjisë së Partisë, politikës së Partisë, ndërtimit të socializmit; si edhe për hermetizëm e luftënxitës (se paska dashur që Shqipërinë ta shtinte në sherr me Jugosllavinë).
         Që atëherë emri i tij u vu i pari në listën prej shtatë a tetë vetash si “krijues që është i destinuar të gabojë ideologjikisht” dhe, pasi veprat e tij nuk qenë në përputhje me oreksin e regjimit diktatorial, jo vetëm që nuk mundi t’i botonte të gjitha, por edhe u mbajt nën vëzhgim dhe në një formë izolimi e injorimi gjatë gjithë kohës, i mbikëqyrur në mënyrë të egër deri më 1990 nga Sigurimi i Shtetit të Shqipërisë.


Krijimtaria:

Përmbledhjet poetike 
  • 1.Dhe thonë se paqe ka në botë, 
  • 2. Kangët e Dinit të Bardhë, 
  • 3. Perspektivë, 
  • 4. Obelisk, 
  • 5. I gjuaj ëndrrat me gurë, 
  • 6. Deti, 
  • 7. Guxo e vdis, 
  • 8. Kufiri imagjinar, 
  • 9. Saga flurore.

Proza
  • 1. Dritëhijet e një qyteti (roman), 
  • 2. Në kërkim të së vërtetës (roman), 
  • 3. Herezi (roman), 
  • 4. A ka kund zot (roman), 
  • 5. Loja e kafkave (roman), 
  • 6. Korridoret e gjelbra (roman), 
  • 7. Mëhalla e kolegëve (roman), 
  • 8. Rrëfimet... (roman), 
  • 9. Nën hijen e pavdekësisë (tregime), 
  • 10. Shtëpia në udhëkryq (tregime), 
  • 11. Themelet e reja (roman për fëmijë), 
  • 12. Vjen përroi (tregime për fëmijë), 
  • 13. Përsiatje (ese filozofike-sociologjike), etj.

Drama e skenarë
  • 1. Ishulli i argëtimit (dramë), 
  • 2. Nusja (skenari xhiruar). 
  • 3. Guri i besës (skenar i xhiruar), 
  • 4. Fundi i një gjakmarrjeje (skenar i xhiruar) etj.

Publicistikë
  • 1. Kosova edhe e shkrumueme është e hijshme, 2. Publicistika I dhe II, etj.


Poezi nga Agim Gjakova


MOTIVET E QYTETIT TIM

Janë gurët e lumit që kanë marrë ngjyrën e historisë
janë degët e manave ku janë thyer hovet e dashurisë
janë rrënjët e hardhive ku kanë rrjedhë pika djerse
janë kalldërmet dhe boshtet e grave tjerrëse
janë gjilpërat që kanë shpuar sytë e vajzave në gjergjef
janë lotët e derdhur dasmave me def
vetmia është gdhendur natën në ndonjë bankë
balli është gjakosur e ka mbetur me dangë
itarë janë mbështjellë qafe e plumbi vësh në kraharor
ka rënë shi, vetëtimë, kanë çelë lule edhe nëpër borë
ka dalë diell, kanë krisë këngë plot zjarr...
dhe unë kam mbetur një motiv në emrin e tij varë!



LETËR E PADËRGUAR

mos ma përbuz dashurinë
që ta dhuroj pa interes e pa kamatë
në daç kur dielli ta rrezit fytyrën
në daç në mesnatë,

mos m'iu përvish zemrës
që është e hapur e hapur përjetësisht
në daç ngjite tënden përgjithmonë
në daç miqësisht,

mos ma ftoh shpirtin
që të mbulon dymbëdhjet shekuj ngrohtësi,
se gjaku nuk bëhet ujë
e unë s'ndryshoj dot në tjetër njeri.


AKUAREL

Ndodhet ujë urë e rrëzuar me topa
pranë sajë një shtëpi e rrezbitur me gjoba
ndodhet një mur i shembur nga yrrfija
pranë tij një lis i prerë nga bashkia
ngrihet murana ku vranë një grua
pranë saj i argjendtë buron një krua
varë në trug të kohës nga nuk e rreh shiu
sharkisë i vringëllojnë telat kur fryn veriu.


THIRRJE

O zog, ma jep ëmbëlsinë e çerdhes maje peme
po të bëj roje syhapë kundër gjarpërinjve
po t'i tremb sqifterët, sorrat, gjeraqinat,
shkarpat po t'i lyej me dyll blete
po t'i vesh palë palë, me lesh të butë
rryezë trungu ditenatë po të rri zgjutë!...

Era tund degën e çerdhes së verdhë
ia lëkund dy fije kashtë,
ciu-ciu shpërndahet lugjeve të çabratit...
i buzëqesh jehonës me këtë dëshirë të lashtë.


HAKI TAHËS

Kur mundohem të zhbij të vërtetën e përfytyrimit
rrëmbehem, dridhem, shkrihem "krejt s'dlirtit",
po të më vënë një bashkë resh në plagën e shpirtit
nga sytë do të më rigojë shiu i përmallimit.


EDHE NJË HERË

Faleminderit, nënë,
më rrite të fortë përballë së vërtetës
nënë, faleminderit!

Ti ishe madhështia që më bëri burrë
më mësove të tëharr
gramin e jetës që ndërgjegjën të mos ma zërë,

nënë, faleminderit!

Dhe unë në piedestal
të vura më të fortin gur
një copë të zemrës.


ERDHE MOJ NËNË NGA GJAKOVA

Erdhe moj nënë nga Gjakova!
Rrudhat e tua
përrenjtë e lotëve dhe djersës
që rrodhën të rrëmbyer
nga malet e brengave
në lumin e jetës,
sytë e tu
burime të ngrohta të qëndresës
që gufuan pa u ndjerë
nga shpella e ngjarjeve
ende pa u rrëfyer.

Erdhe moj nënë nga Gjakova!
Hapi yt
gjëmim i tokës që s'heshti
as para kërcënimit të trefishtë të vdekjes,
duart e tua
mjeshtre që përkëdhelën djem të epokave
që u dogjën në diell të mesditës,
zëri yt
përmbledhje jehonash në këmbanë të kohës
që tingëlloi gjatë
si inçizim i sakrificave
në peshën e dashurisë së tokës.

Erdhe moj nënë nga Gjakova!
Flokët e thinjur si rreshta të rrallë
tezash të kësaj jete
paralele që sosën e zhyten në hemisferën-ballë
ku jetojnë tërë gëzimet e hidhërimet
që shekujve ka peshuar Kosova.


KUR VALVITET FLAMURI

Kur valvitet flamuri
hedhin valle të gjithë dëshmorët
me gëzim të mallëngjyer nënat qeshin
vajzat mëkojnë dashurinë e fortë si guri,
kur valvitet flamuri
petkun e luftëtarit burrat veshin
nuset lidhin shaminë e kuqe në kokë
fëmijëve sytë u xixillojnë
nën hijen e ti djemtë matin burrërinë.

Poezitë janë marrë nga libri: I GJUAJ ËNDRRAT ME GURË

________
Në emer të Redaksisë, e falenderojmë bashkëpunëtorin dhe mikun tonë Agim Gashi që na e solli biografinë e shkrimtarit Agim Gjakova.

Mittwoch, 12. November 2014

Figura e Edi Ramës si kryeministër i Shqipërisë...

NGA ANTIPATIA NE SIMPATI !

Opinion nga Haxhi MUHAXHERI 

  • Kryeministri Edi Rama, për të qenë i besuar, duhet të ju qëndroj besnik premtimeve të tij dhe ti shoqëroj ato me veprime konkrete! 
  • Edi Rama bashkë me qeverinë e tij, duhet të jetë më i përkushtuar në mbrojtje të interesave të komunitetit çam!  
  • Ai duhet të ketë kujdes më të madh në paraqitjet e tij publike dhe në veprimet e tij politike!
  • Edi Rama e ka shansin e madh për t'ja siguruar vetës vendin e merituar në historinë e politikëbërjës shqiptare. 

Para vizitës së tij në Beograd, për mua që nuk marr vesh nga politika, Edi Rama ishte figura më e neveritshme publike e politikes shqiptare! Arroganca dhe forma e tij komunikuese, me tmerronin. Kjo ishte arsyeja që unë, jo rrallë herë, ndërroja kanalin televiziv sapo ai shfaqej.

Dhe kurrë nuk e kam besuar se do të vije një ditë që të ndryshoj bindjen për Edi Ramen. Po, ja që ndodhi. Ndodhi që për dy ditë të qëndrimit të tij në Sërbi, Edi Ramën ta pranoj edhe une si kryeministër timin apo thënë ndryshe; ta respektoj edhe si kryeministër te të gjithë shqiptarëve!

Paraqitja dhe qëndrimi dinjitoz në Beograd dhe deklarimi e tij në Preshevë, se (në baze të Kushtetutës së Shqiperisë), do të mbrojë dinjitetin e të gjithë shqiptarëve kudo që ata jetojnë, bëri qe ai të fitoj përkrahjen dhe simpatinë e bashkekombasve të tij. Kesisoj, edhe skeptiket më te mëdhenjë filluan të shpresojnë për një ndyshimin pozitiv te mendësisë së politikës shqiptare.

Politikani Rama, kësaj radhe dëshmoj fuqishëm se nuk i mungon guximi intelektuar për ta thënë atë që e mendon, për ta mbrojtur të vërtetën edhe kur ajo mund të mos u pëlqej atyre që mendojne ndryshe, atyre qe nuk mund të heqin dorë nga mendësia primitive e miteve, atyre që nuk mud të lirohen nga paragjykimet hegjemoniste.

Kryeministri Rama, dëshmoj bindshmëm se për të qenë në shërbim te shtetit dhe interesave kombëtare, duhet dalur në mbrojtje te të drejtave të bashkëkombasve të tij, pavarësisht ku ata ndodhën.

Ndaj, Edi Rama bashkë me qeverinë e tij, duhet të jetë më i përkushtuar edhe në mbrojtje të interesave të komunitetit çam!

Edi Rama duhet te kontribuojë në forcimin e përgjithshëm të besimit ndërmjet shiptarëve. Duhet të ndihmojë në forcimin dhe bashkimin ekonomik dhe kulturore te tyre, në mënyre që nje shqiptar i Kosoves, i Lugines së Preshevës, i Malit Te Zi, i Maqedonisë apo i trojeve tjera shqiptare ku ata jetojne; të ndjet i barabarte me qytetarët që jetojnë në shtetin ame dhe të trajtohën njësoj.

Edi Rama, tash e tutje, duhet të ketë kujdes më të madh në paraqitjet e tij publike dhe në veprimet e tij politike!

Kryeministri Edi Rama, për të qenë i besuar, duhet të ju qëndroj besnik premtimeve të tij dhe ti shoqëroj ato me veprime konkrete! 

Edi Rama e ka shansin e madh për t'ja siguruar vetës vendin e merituar në historinë e politikëbërjës shqiptare. Prandaj është edhe në interesin e tij qe të paraqitet me projekte sa më serioze dhe të na gezoj të gjithëve.

Une kam të drejt dhe dua të besoj për mundësinë e ndryshimit të diskursit politik, për një shpresë që edhe kreret e politikes shqiptare të na gëzojnë me qëndrimet e tyre të drejta dhe të paraqiten sa me fuqishem dhe denjësisht në mbrojtje te interesave të përgjithshme të shqiptarëve.  

Fundja, deshira ime e mire nuk është asgjë më shumë se një deshirë normale e një qytetari shqiptarë. Është një dëshirë që mund ta kenë edhe shumë te tjere qe nuk vuajnë nga komplekset apo paragjykimet dhe nga ngjyrat e kahjeve te politikes shqiptare. 

Unë jam i prirur të besoj vetëm të e mira, prandaj dua te më mbajë shpresa që Kryeministri i shtetit shqiptar nuk do te më zhgënjejë në të ardhmen, por do te punojë ashtu di duhet për interest e shtetit.

Përndryshe, kurrë nuk kam nguruar dhe nuk do te nguroi ti quaj gjërat me emrin që e meritojnë, pavaresisht se ndokujt mund të mos i pelqej. Po ashtu, asgjë nuk mund te më detyroj qe në të ardhmen të kem mendim tjetër për kryeministrin Rama,  gjithsësi nëse ai me bind se vepron në kundërshtim të asaj që ka premtuar. Uroj që kjo të mos ndodh! 


Uroj që kryeministri Rama, të kontriboj qartazi për të na kthyer besimin e humbur në kastën politike shqiptare dhe të mos na zhgënjejë me veprimet e tij në të ardhmën!

12 nëntor 2014

Enveri në Beograd na turpëroi, Edi na bëri krenarë.


Fjalimi i kryeministrit shqiptar në Beograd, sipas veprimtari Adem Demaçi, është një akt i guximshëm. Sipas tij, Rama i bëri të ditur botës se serbët vijojnë të luajnë rolin e hipokritit.   

Ish i burgosuri në kampet e ish-Jugosllavisë, veprimtari Adem Demaçi, në një intervistë për gazetën “Shekulli”, vizitën dhe qëndrimin e kryeministrit të Shqipërisë Edi Rama, në Beograd, e ka cilësuar një akt burrëror, ndërsa vizitën e Enver Hoxhës në 1946 e quan tradhti kombëtare.

“E dija që Edi Rama do të guxojë të thotë në Beograd të vërtetën që e ka njohur dhe e ka pranuar e gjithë bota”, tha Demaçi.

Ai tha se ky është një rast i mirë edhe për Evropën që t’i tregohet se Serbia ka qenë shtet çetnik dhe politika e tyre nuk ka ndryshuar nga ajo e 200 viteve më parë.

“Me qëndrimin e tij në Beograd, Rama i dha fund iluzioneve qindravjeçare të politikës serbe se Shqipëria nuk duhet të flasë për Kosovën. Shqipëria i tregoi Serbisë se ajo është e pavarur nga Evropa dhe Edi Rama u tregoi atyre se çfarë duhet të bëjnë; u tregoi atyre se serbët duhet të shohin nga Evropa dhe u tha që të mos shohin ëndrra me sy hapur për Kosovën”, thotë Demaçi.

Sipas tij, Serbia vijon të luajë rolin e hipokritit dhe deklaratat e lajthitura të politikanëve serbë vetëm sa i shërbejnë faktorit ndërkombëtar për ta njohur më mirë megallomaninë e serbëve.
“Po shpresojmë që ky të jetë një mësim që të mos vazhdojë t'i bëjë lëshime Serbisë në dëm të shqiptarëve”, thekson Demaçi, për të cilin politika serbe nuk është kthyer 20 vite mbrapa, por është kthyer 100 vite.

“Disa e kanë konsideruar vizitën e Ramës me atë që bëri Enveri më 1946 kur e vizitoi ish-Jugosllavinë, e cila ishte një vizitë e turpshme. Hoxha ishte një servil dhe ishte i përulur ndaj serbëve. Ndërsa, kjo e sotmja ishte një vizitë e lavdishme dhe na bëri krenarë, pasi Rama u tregoi atyre se Shqipëria nuk do të përulet më ndaj askujt”. /Shekulli/

Huazuar nga telegrafi.com

Dienstag, 11. November 2014

Rama, kryeministër i të gjithë shqiptarëve!


Shkuan: Haxhi MUAHXHERI

Për dy ditë të vizitës së tij në Serbi, Edi Rama ishte pothuajse kryeministër i të gjithë shqiptarëve, sepase ai deklaroj bindshëm: “Do bëjmë çmos që ti japim një të ardhme të denjë çdo shqiptari pavarësisht ku ai jeton”.

Vizita e kryeministrit Rama në Sërbi ishte e tejet e sukseshme. Poashtu, edhe qendrimi i tij karshi politikës serbe ishte për tu admiruar. Prandaj, me plot bindjen, ai mund të quhet edhe triumfues i kësaj përballjeje jo te lehtë. Por kjo nuk i shlyen gabimet e mëhershme të Ramës dhe as e bën atë imun për te mos gabuar më.

Unë dua të besoj që Rama, ashtu si edhe tha, tash e tutje të jetë kryeministër që vërtetë di ti mbrojë interest dhe të drejtat e shqiptarëve kudo që ata jetojnë! Se, vetem kësisoj, ky do të mund të ishte një fillim i mbarë i tij në politikën shqiptare.

Sëkendejmi, të merresh me politikë, do të thotë të njohesh mirë mjeshtrinë e gënjeshtrës dhe lojës emocionole me masat. Kjo është arsyeja që unë nuk u zë shumë besë politikanëve, madje as kur ata ndonjëherë na gëzojnë me veprimet dhe qëndrimet e tyre...

Përndryshe, për dy ditë të vizitës së tij në Serbi, Edi Rama ishte pothuajse kryeministër i të gjithë shqiptarëve, sepase ai deklaroj bindshëm:
“Do bëjmë çmos që ti japim një të ardhme të denjë çdo shqiptari pavarësisht ku ai jeton”.

Nëse kryeministri Rama na bind për atë që tha, athere ai padyshim do ta ketë edhe admirimin, besimin dhe përkrahjen e të gjithë shqiptarëve.

Në ketë rast, nuk ka fare rëndësi se nga cili krah i politikës shqiptare vjen kryeministri. E rëndësishme është se sa ai u qëndron besnik obligimeve që ka përball Kushtetutës shqiptare, për të mbrojtur interesat shteterore, kombëtare dhe dinjitetin e qytetareve shqiptar.

Të presim dhe të shohim se a do të deshmohet dhe shoqërohet kjo me veprime konkrete apo do të mbeten veç fjalë te thëna me qellim të ngritjës së rejtingut përsonal politik të tij.

Kjo është mundësia e madhe e politikanit Edi Rama, për të na bindur se e meriton të jetë në krye të politikës shqiptare. 

Kjo është mundësia e madhe e kryeministrit Edi Rama, për të treguar në vazhdimsi se mund të jetë një burrështetas i vërtetë dhe i nderuar. 

Kjo është mundësia më e madhe e shqiptarit Edi Rama, për të dëshmuar se vërtetë dëshiron të jetë në shërbim të kombit dhe të atdheut... 

Edi Rama duhet ta shfrytëzoj ketë mundësi, pas suksesit të vizitës së tij në Sërbi. 

Edi Rama duhet te heq dorë nga zënkat primitive dhe nga interesat e ngushta personale e klanore, për ti pefaqesuar sa më dinjitetshëm shqiptarët përball botës,  sepse vetëm kësisoj ai do të mund t'ua kthehej bashkëkombasve të tij besimin e humbur në klasen e vet politike.

Uroj që veprimet e ardhshme politike të kryeministrit Edi Rama, të mos na zhgënjejnë!

11 nëntor 2014



Disa nga komentet ne Facebook:

MYZALJEN HOXHA: Në këtë vizitë në Sërbi, Rama i tha të gjitha me të gjithën e tyre. E vërteta me zë të lartë dhe të sinqertë bëhet më e efekshme dhe e ndjeshme për të gjithë, pra si për sërbët, ashtu edhe për shqiptarët.
Bravo Kryeministri i vendit tim !
Le të bëhet dritë - thoshte Gëteja.


XHEVAIR BAXHIA: Kjo vizitë e Kryeministrit Rama,përbënë një hap të guximshëm për të ardhmen e rajonit.Ai e tregoj vhten se është një burrë shteti serioz,që fjalët i mendon dhe i thotë me mënçuri,duke përcjell tek të gjithë shqiptarët,kudo që ata ndodhen,shumë shpresë,dinjitet dhe krenari ! 

MENTOR THAQI: Gjykimi im, ishte një kryerje e detyrës, ndryshe edhe nuk do guxonte të ndodhte, ishte në nivelin momentum të përgjegjësisë, megjithatë, baza ekonomike dhe një superstrukturë e shëndoshë, garantojn fuqinë e fjalës dhe vendimmarrjes! Sidoqoftë, kishte ngjallje shpresash se mos don Zoti e kthehemi kah e mbara ... por, kënaqësia humbë n´kuptim kur kalon nëpër Prishtinë dhe takon naivitetin përmbi Shtetin! 

REZART PALLUQI: Shume e drejte, na nderoi.

LUMTURI PLAKU: Me keni marre te gjitha fjalet mik i nderuar dhe i mençur Haxhi Muhaxheri. Pergezime per saktesine!

Shqipëria do të mbrojë të drejtat e të gjithë shqiptarëve

Preshevë, 11 nëntor 2014

Fragmente nga fjalimi 
i Kryeministrit Edi Rama
në Preshevë

Pasi mori në dorëzim titullin “Qytetar nderi” Rama, është zotuar në komunën e Preshevës së Shqipëria do të mbrojë të drejtat e shqiptarëve të Luginës.
Ai me ketë rast, ndër të tjera tha: 
Do mbrojmë interesat e vëllezërve dhe motrave tona në këto troje. Barrën e ndjej tani më shumë pas këtij nderimi. Tani ndjehem një nga qytetarët e ketyre territoreve.

Ndjehem thellësisht i privilegjuar që si kryeministër i Shqipërisë t’ju them t’ju siguroj se unë dhe qeveria jonë nuk do të rreshtim së punuari për të rilindur Shqipërinë, por edhe për të rilindur shpresat dhe besimin e çdo shqiptari kudo ku ai jeton.

Nuk është detyrim politik por kushtetues, bazuar në Kushtetutë që qeveria e Shqipërisë dhe cilido qoftë kryeministër të mos e harrojë se liria dhe të drejt ae çdo shqiptari kudo që jeton janë të paprekshme dhe duhet ti mbrojmë pavarësisht pengesave.

Jini të bindur, kini besim se do heqim të gjitha pengesat që një djalë me kombësi shqiptare të ndjehet i barabartë me çdo evropian pavarësisht se ku jeton.

Këtu para jush, në vendin ku shqiptarët sot hasin vështirësi nënvizoj me krenari se ne shqiptarët e Shqiqëprisë dhe Kosovës, të dy shteteve që janë garantë të paqes dhe stabilitet mund të jemi me plot gojën krenarë për mënyrën si i respektojmë minoritetet. Kemi të drejtën bazuar jo në letra por në fakte se në Shqipëri dhe Kosovë ka modele të admirueshëm për respektin e minoriteteve. Me ketë krenari kemi të drejtë duke u nisur nga vetja ta kërkojmë edhe nga të tjerët…Ne të gjithë jemi krenarë se atë që duam për veten tonë nuk ia mohojmë tjetrit, por atë që ia japim tjetrit asnjë tjetër nuk mund të na i mohojë neve.

Shqiptarët nuk kanë kërkuar kurrë diçka që i takon tjetrit. Nuk kanë rënë kurrë në kurthin e atij nacionalizmi që e bën njeriun, por që mund ta bëjë edhe një vend të tërë të verbër për të hapur luftëra jo për lirinë e vet, por për të mos e lënë tjetrin të lirë. Sot shqiptarët janë në këtë pozitë, të gatshëm për të shkuar më tutje, por dhe të fortë për të përballuar rrugën më tutje, kjo ka ardhur si rezultat i të qenit njerëz të besës me aleatët tanë strategjik SHBA dhe BE.

Kemi hapur një faqe të re për gjithë ata që me diplomën e Shqipërisë do duan të realizojnë ambicien e tyre. Diploma e Shqipërisë do jetë një dokument i njohur edhe në Serbi.

Pavarësisht vështirësive të kuptueshme mosdakordësive të njohura, jam besimplotë që kemi hapur një faqe te re në marrëdhëniet mes Shqipërisë dhe Serbisë, kemi marrë përsipër përgjejgësinë që na takon. Të mos lejojmë që gjenerata e re e shqiptarëve dhe serbëve të trashëgojnë traumat e një konflikti të gjatë, që fëmijët shqiptarë dhe serbë nuk e meritojnë. Kjo është një përgjegjësi e plotë e qeverisë shqiptare, përtej atyre që mund të thonë ata të cilët preferojnë të jetojnë me slogane dhe retorika të së shkuarës. Do bëjmë çmos që ti japim një të ardhme të denjë çdo shqiptari pavarësisht ku jeton, në Kosovë, Serbi, Mal i Zi e me radhë.


 
 


Plavë e Guci, tokë e harruar.

Nga Fahri Xharra 

Tokat ”lëvizin”, asgjë nuk është e parapërcaktuar që të humbet, asgjë nuk dihet, sepse historia është e gjatë. Dikur tokat i përkisnin astekëve, inkasve dhe atyre maja dhe sot janë të spanjollëve dhe portugezëve. Egjipti i lashtë sot banohet nga arabët. Tokat ”lëvizin”. Tek e fundit mua po më intereson ajo tokë ku dikur frymohej shqip, jetohej shqip dhe shpresohej shqip. Plavë e Gusi-tokë e harruar? Pse? Derisa Ajnshtajni thoshte se e “ardhmja e një kombi është e lidhur ngushtë nga edukimi që e merr rinia”, ne po e fatkeqësojmë ardhmërinë tonë duke nxjerrë në dritë fëmijë të parapërcaktuar për të qenë skllevër të kafazit të tyre mendor. Prapë jo, nuk e thashë atë që doja ta them.


Shpëlarja e trurit, pjesë e botës së civilizuar

“Ju jeni të shpërlarë nga truri”. Shpëlarja e trurit ka qenë pjesë e botës së civilizuar. Gjithmonë ishin dhe ekzistonin ”opiumet për masën e gjerë”. Njerëzit po duan të punojnë pak e më pak e në të njëjtën kohë janë kërkuar shumë e më shumë para. Prindërit po u besojnë që ata merrnin vetë vendime për jetën e tyre. Mësuesit shpjegojnë sa për të shpjeguar. Studentët luftojnë për diploma më shumë sesa për mësim. Dhe fatkeqësisht nuk keni nevojë të brengoseni, sepse jeni të shpëlarë nga truri. Shpëlarja e trurit ka ekzistuar me mijëra vjet edhe para nesh, por termi ”shpëlarje e trurit” si i tillë u ngurtësua rreth viteve të 50-ta. Na është gjithashtu e njohur si ri-edukim, kontroll i të menduarit, propagandë dhe konvertim. Truri i njeriut është i paragatuar që të pranojë kontrollin e jashtëm. Vrojtoni fëmijët! Shikoni, nëse themi diçka, bashkëbiseduesi rebelohet. Vetëm me anën e sistemit të udhëzimeve dhe dënimeve mësohen fëmijët ”të mësohen” dhe ”të sillen si duhet”. Sikur mos të kishte shpëlarje të trurit, ne do të dilnim lakuriq në rrugë, të lëshonim zëra të çuditshëm, do t’i linim dyert hapur apo do të bëheshim të padurueshëm në publik. Ja pra se si punon shpëlarja e trurit. Programimit mendor i duhen elemente themelore.

Së pari “programuesit” i duhet që t`i kufizojë informatat për subjektin. Pastaj e kontrollon sjelljen e subjektit. Dhe, pjesëza përfundimtare është që të fut sasi të dukshme të drojës në subjekt dhe që pastaj të ketë kontroll në mendjen e subjektit (by Ken Poirier – November 2008) ”Gazeta ”Glas Crnogoraca” e Cetinës me 11 Tetor 1912 shkruante: ”Të shtunën më 6, ushtria jonë e mori Plavën dhe me të nesërmen më 7 e mori Gusinë me rrethinë, pa kurrfarë kundërshtimi të Turqisë. Bile ushtarët tanë u pritën nga ata turq me bukë e kripë e..” Dhe pastaj shkruan se shumica e popullatës së asaj ane e pranuan Qeverinë malazeze dhe që të gjithë sillen në mënyrë lojale ndaj këtij pushteti.(?) Duke e pritur me ”bukë e kripë e zemër”, sipas zakoneve të vjetra u tregua nënshtrimi i përgjithshëm i tyre pa kurrfarë rezistence.


Masakrat dhe masat represive mbi popullatën në vitin 1913
 

Gjatë shkurtit të vitit 1913 u dërgua brigada e Beranes nën komandën e Avra Cemoviqit, e cila e filloi masakrat dhe masat represive mbi popullatën, e cila pati pasoja në humbje të mëdha të njerëzve. ”Ardhja e brigadës së përmendur zyrtarisht shpjegohej si nevojë për çarmatosjen e boshnjakëve (atëherë myslimanëve) dhe shqiptarëve” (Autor: Avdo Metjahić, Burimi: Bosnjaci.net) Po lexojmë dhe unë nuk po e kuptoj, asnjë fjalë për shqiptarët. Kush janë këta boshnjakë, këta myslimanë, këta turq? Pjellë e bashkëpunimit të gjatë pravosllav dhe turk për zhbërjen tonë. Metodat e përdorura të dhunës për shpëlarje të trurit, janë të njohura mijëra vjet përpara. Nuk janë turqit dhe pravosllavët të parët që i kanë përdorur ndaj nesh. Por, pasojat për ne ishin të rënda. Paramendoni, një Sanxhak i tërë i thotë vetes boshnjak dhe sikur të gjithë të vetëdijesohen dhe t`i shikojnë vetëm fotot e familjarëve të tyre të viteve 12-13 të shekullit të kaluar, ose sikur të pyesin gjyshërit dhe gjyshet (të cilët nuk flasin dhe nuk dinë serbisht) se kush ishim ne, do të kuptojnë se të gjithë me radhë pa përjashtim ishin dhe janë shqiptarë. Plavë e Gusi – tokë e harruar? Ndoshta, por historisë nuk i dihet. ”Ishte shtatori i vitit 1990, pas një dite zyrtare në fabrikën e tekstilit “Rashka” të Novi Pazarit, e pata një mbrëmje të “suksesshme” në një hotel të madh të atij qyteti. Ishte ende koha kur guxonim të flisnim atë çka mendonim. Ia dhamë vetes një “detyrë”, që sa më shumë të “mbledhim” shqiptarë, apo së paku nga ata që e ndiejnë veten ende shqiptarë, nga personeli i hotelit, kuzhinierët, pastrueset e dhomave, pastrueset në përgjithësi, rojet, nga të gjithë që frymonin në atë mbrëmje në atë hotel. Nuk e teproj se nga të “intervistuarit” na doli një numër shumë i madh i atyre që e dinin veten për ish-shqiptarë, që gjyshërit iu flisnin vetëm shqip, që bartej plisi deri vonë, që ende e dinin ndonjë fjalë në shqipe, por bisedat u zhvilluan aso kohe në serbishte.( Fahri Xharra: Sanxhaku shqiptar?)
 


Migrimet e dhunshme 
të popullatës shqiptare

Në fillimin e shekullit XX, më 1905 u krye regjistrimi i popullsisë në ato anë, të cilat ishin ende ndër Turqi. Në Plavën e Gusinë e kohës jetonin 26 000 banorë. Me pushtimin e kësaj ana nga Mbretëria e Malit të Zi, 1912, dhe pas gjenocidit, zhbërjes dhe kryqimit pravosllav masiv, ai numër u zvogëlua shumë, për gjysmën e popullsisë. Edhe pas dy vjet okupimi, kur filloi Lufta e Parë Botërore solli me vete tmerre, katastrofa dhe zhdukje të banorëve. Me kapitullimin e Austro¬-Hungarisë u formua mbretëria SKS-së, e cila e zëvendësoi okupatorin e parë, erdhën serbo-malazezët me një shpirt të njëjtë dhe me qëllime të njëjta: zhbërjen e ”turqve” si i quanin boshnjakët si dhe shqiptarëve katolikë. Regjistrimi i ri në Mbretërinë SKS tregonte që në ato anë ishin vetëm 6000 banorë, as një e katërta e regjistrimit të 1905-s. Por kush ishin dhe kush mbetën nga ata banorë? Shqiptarë, të gjorët. Shpëlarja e trurit- zakonisht metodat përdoren në atë mënyrë që viktimat nuk mund ta vërejnë që janë të manipuluara. Statistikat e ndershme do të shënonin që mbi plavas dhe gusias që u zhdukën në vorbullat e luftës, u zhdukën nga migrimet e dhunshme, masakrimet, gjenocidet, por edhe nga uria të cilën e krijuan serbët e malazezët. Popullata myslimane dhe ajo katolike me qëllim u zvogëlua në një të dhjetën. Boshnjakët myslimanë dhe katolikët shqiptarë të kësaj ane me dhunë dërgoheshin në Turqi. Të gjithë këta ishin jashtë ligjit dhe cak i egërsive serbo-malazeze. Kur erdhi Lufta e Dytë, shpresohej në një çlirim shpirti dhe trupi. Në mbrojtje erdhën vendasit që mundoheshin të mbronin popullatën e tyre nga sulmet çetnike, të cilët kryenin sulme shtazarake në Sanxhak dhe në Bosnjë mbi myslimanë. Andro Mugosha (partizan malazez i kohës ) në një takim rasti në vizitën e tij në Plavë më 1947, duke menduar që është i rrethuar vetëm me pravosllav thotë:”Gabimi më i madh i udhëheqjes së lartë të Malit të Zi ka qenë që nuk e kemi dhënë urdhrin e vrasjes së çdo myslimani më të vjetër se 40 vjet, dhe në këtë mënyrë të pastrohet ky vend përfundimisht nga zakone të vjetra të kësaj popullate, dhe të rinjtë t`i kishim futur në rregullin tonë”.

Sipas shënimeve, vetëm në Nju-Jork sot banojnë mbi 20 mijë banorë të komunës së Plavës. Zoti e di se sa plavas dhe gusias janë të shpërndarë nëpër ish-republikat e Jugosllavisë.
 

”Me krenarinë e emrit boshnjak dhe atij islam, ne duhet që t’i rikujtojmë të gjithë ata që vdiqën ose u zhdukën në vitet 1912-1913, banorë të Plavës dhe Gusisë, ata u pushkatuan para syve të botës, jo vetëm burra të pjekur, por edhe gra me fëmijë në ngrykë. Një prej tyre edhe Emin Jakup Feroviç (Feri), të cilit iu nxiorën edhe sytë para pushkatimit, sepse nuk pranoi që të ndërronte fenë dhe kombin. (Bosnjaci.net) ”Shikoni sa larg shkon shpëlarja e trurit? Harrojnë dhe nuk duan të qartësohen në mendjen e tyre se ata ishin shqiptarë, se u viktimizuan historikisht vetëm e vetëm se ishin shqiptarë.


“Vallja me lara”
 

Njëfarë Çedo Qulafiq mbante proces: ”Ndërroheshin herë revolta e masës, e herë triumfi i individëve që ishte si pasojë e pushkatimit të qindra plavasve. Qulafiqi nuk kishte harruar të shënonte edhe këtë: Q ashtuquajtura ”Vallja me lara”. Ata që e kishin pranuar kryqimin pravosllav: çdo grua myslimane duhej ta hiqte ferexhenë dhe dimitë dhe të vishte fund ose fustan. Meshkujt myslimanë në vend të qylahut (qylah, qylaf tr, kapuç fshatarësh – plisi) vendosnin mbi kokë kapuçin malazez dhe ashtu të përzier ata që ishin para pushkatimit (me qylah fxh) dhe të tjerët me kapuç malazez duhet të kërcenin ”vallen e larme”. (Çedo Qulafiq, i sllavizuar, paska qenë i Gusisë fxh). Kontrolli i mendjes është një metodë që të arrihet kontrolli i aksioneve të njeriut, mendimit dhe gjendjes së trurit të tij. Teknikat e përdorura janë në përdorimin e fjalëve apo të gjuhës në mënyrë të përsëritshme, stimulimet vizuale, stimulimet me ushqim , gjumë dhe para. Zakonisht metodat përdoren në atë mënyrë që viktimat nuk mund ta vërejnë që janë të manipuluara. Mandej mund të përdoren edhe indoktrinimi sistematik i bazuar në përsëritjen ose konfuzionin trushpëlarës. Plavë e Gusi-tokë e harruar? Sa është sot rreziku në tokat me vetëdije shqiptare nga shpëlarja e trurit? “Nga 27 kombet që jetonin në Perandorinë Osmane, në krye të tyre dhe me statusin më të lartë (qëndronin mbi turqit e të tjerët) ishin shqiptarët. Ata quheshin kombi “nexhip”, që do të thotë kombi “fisnik”. Këtë vend e këtë status e kanë dhe e ruajnë edhe sot shqiptarët e Turqisë… Në tërë shtresat e popullsisë, pavarësisht nga niveli shoqëror apo raca dhe në gjithë popullsinë e Republikës Turke, s’ka rëndësi përbërja etnike e saj, të thuash “arnaut” domethënë të kujtosh një emër me peshë të madhe, njerëzore që gëzon një respekt jo të zakonshëm. (“Arnaut”, një emër me peshë të madhe, Dr. Laurant Bica).

A mos është edhe kjo një nxitje për vazhdimin e shpëlarjes së trurit. Zakonisht metodat përdoren në atë mënyrë që viktimat nuk mund ta vërejnë që janë të manipuluara.

Montag, 10. November 2014

Kosova e pavarur është një realitet i pamohueshëm

Kosova e pavarur është realitet i pamohueshëm. Gjenerata e re që qeveris Sërbinë, t'i respektojë shqiptarët e Luginës së Preshevës.Të kapesh pas flamurit të tjetrit, është njësoj si të mos i ikësh dot hijes tënde!

Beograd, 10 nëntor 2014

Sot, kryeministri i Shqipërisë z. Edi Rama e filloj vizitën e tij në Sërbi. Në një deklaratë të bërë në gjuhën shqipe dhe më të gjatë se homologu i tij serb, kryeministri shqiptar Edi Rama theksoi vendosmërinë e qeverisë shqiptare për të parë nga e ardhmja e përbashkët evropiane, duke nënvizuar se shqiptarët kanë kurajën, vizionin dhe besimin se bashkë me Serbinë duhet të ecin përpara drejt Bashkimit Europian. Shefi i qeverisë shqiptare nuk la asnjë temë pa prekur, duke përmendur edhe pavarësinë e Kosovës, për të cilën theksoi se tashmë është një realitet i pamohueshëm, i ligjëruar dhe që i ka shërbyer sigurisë së Ballkanit. 

Sa për Kosovën kemi dy qëndrime krejt të ndryshme, por realiteti është një dhe krejt i pandryshueshëm. Kosova e pavarur, e njohur deri tani nga 108 vende të ndryshme të botës dhe e mbështetur nga vendimi i Gjykatës Ndërkombëtare të Drejtësisë, është një realitet i pamohueshëm dhe i patjetërsueshëm rajonal dhe europian.
Ajo duhet respektuar dhe duhet bërë pjesë, ashtu siç po bëhet, e integrimit europian, si dhe euroatlantik dhe siç e kam theksuar në Samitin e fundit të NATO-s, dua ta përsëris edhe këtu, hapur dhe sinqerisht;
 Njohja e Kosovës nga vendet europiane që ende nuk e njohin atë është në radhë të parë, një çështje sigurie europiane. Le të jemi të vërtetë deri në fund, pavarësia e Kosovës e ka bërë Ballkanin më të qëndrueshëm, i ka dhënë më shumë qartësi, perspektivës europiane të rajonit
Çdo perceptim i ri i Serbisë ndaj këtij realiteti është i mirëpritur prej nesh. Ne e çmojmë dhe promovojmë dialogun Kosovë-Serbi. Ky dialog është një sukses evropian.”- deklaroi Rama.

Mëpastaj, Kryeministri shqiptar theksoi se shpreson që gjenerata e re që qeveris Serbinë do t’i respektojë shqiptarët e Luginës së Preshevës si një urë me rëndësi strategjike për lidhjen e fateve evropiane të dy vendeve.

Shefi i qeverisë shqiptare nënvizoi se shqiptarët kanë kurajën, besimin dhe vizionin për të shtrirë dorën e bashkëpunimit të sinqertë. 


Rastësia e desh që në Beograd të ngrihet flamuri kombëtar shqiptar 

“Rastësia desh që një ditë pas kremtimit të 25 vjetorit të murit të Berlinit të ngrihet sot këtu në Beograd flamuri kombëtar i Shqipërisë dhe të nderojmë himnet e njëri-tjetrit për të parin takim mes dy kryeministrash pas 68 vitesh. Sa shumë varet sot e ardhmja jonë nga sa mundet të bëjmë së bashku në rrugën e bashkimit me Europën që veç e veç do të jetë shumë v vështirë për secilin prej nesh. Do të na duhet vizion, kurajo, besim i ndërsjellë, por sidoqoftë nuk do të jemi vetëm nëse nuk do të lejojmë që historia të ndikojë negativisht marrëdhëniet mes nesh dhe qëndrimin e Europës ndaj nesh. Ne Ballkani kemi nevojë për Europën e bashkuar, por edhe Europa ka po aq nevojë për ne. Vizioni i Europës së bashkuar na ka bashkuar më në fund të gjithëve në rrugën e paqes. Ne shqiptarët e kemi edhe këtë vizion dhe këtë kurajo. Ju shtrijmë dorën e një bashkëpunimi po aq të sinqertë saç është e sinqertë bindja jonë se fëmijët tanë nuk duhet të vuajnë prej së shkuarës. Të krijojmë së bashku kushte të reja të favorshme për zhvillimin ekonomive dhe shoqërive tona”- deklaroi Rama. 


Fjalimi i plotë i Ramës dhe përgjigjet që ai ua dha gazetarëve

Mirëdita të gjithëve!

I nderuar Kryeministër Vuçiç!

Rastësia e desh që një ditë pas kremtimit, në mbarë Europën, të 25 vjetorit të rënies së murit të Berlinit, të ngrihet sot në Beograd, flamuri kombëtar i Shqipërisë dhe të nderojmë himnet e njëri-tjetrit, për të parë një takim mes kryeministrash të dy vendeve tona pas 68 vitesh.

Sa shumë histori kemi ndarë së bashku, pa qenë kurrë të afër me njëri-tjetrin dhe sa shumë varet e ardhmja jonë në çfarë do të mundemi të bëjmë së bashku në rrugën e bashkimit me Europën që veç e veç do të jetë shumë më e vështirë për secilin prej nesh në Ballkan.
Do të na duhet vizion, por sidoqoftë, jo më shumë se sa vizioni madhështor që transformoi vetë Europën.

Do të na duhet kurajë, por sidoqoftë, jo më shumë se sa kurajoja që ndërtoi rrugën e re të paqes dhe të prosperitetit europian, mbi gjurmët e lumenjve të gjakut të derdhur mes të mëdhenjve të Europës.

Do të na duhet besim i ndërsjellë, por sidoqoftë, nuk do të jemi vetëm, nëse nuk do të lejojmë që historia të ndikojë negativisht marrëdhëniet mes nesh, e për pasojë edhe qëndrimin e Europës ndaj nesh.

Ne, Ballkani, kemi nevojë për Europën e Bashkuar, por si asnjëherë më parë, Europa e Bashkuar ka nevojë për Ballkanin, për ne shqiptarët, serbët, malazezët, maqedonasit, boshnjakët, kroatët padyshim.

Vizioni i Europës së Bashkuar na ka bashkuar më në fund të gjithëve në rrugën e paqes me njëri-tjetrin, ndërsa paqja do të na japë të gjithëve kurajë për t’u ndarë nga rruga e vjetër e një historie që vijon të ushqejë kaq shumë mosbesim ndaj njëri-tjetrit.
Ne, shqiptarët, e kemi edhe këtë vizion, edhe këtë kurajë. Kemi të gjithë dëshirën e mirë për ta ushqyer besimin e ndërsjellë me ju, serbët, duke ju shtrirë dorën e një bashkëpunimi po aq të sinqertë, sa ç’është e sinqertë bindja jonë se fëmijët tanë nuk duhet të vuajnë për shkak të së shkuarës mes nesh.

Ne shohim një mundësi reale për ta ngritur marrëdhënien me ju, në një nivel krejt tjetër, duke punuar së bashku për Europën, në kuadrin e një ndërveprimi aktiv rajonal e duke krijuar së bashku kushte të reja, të favorshme për zhvillimin e ekonomive dhe të shoqërive tona.

Nuk janë ditët më të mira për Bashkimin Europian. Europa e Bashkuar e shpresës ia ka lënë vendin gjithnjë e më shumë Europës së Bashkuar të frikës. E s’ka asnjë dyshim se lodhja nga zgjerimi i kërcënon shoqëritë tona me lodhjen nga durimi.
Por ashtu si për Europën e Bashkuar s’ka një projekt alternativ zgjerimi, ashtu dhe për ne nuk ka një projekt alternativ të integrimit në BE.

Në këto kushte, s’ka dyshim se aktualiteti i vështirë i Europës nga njëra anë dhe sfidat e brendshme të Ballkanit nga ana tjetër, do ta testojnë në vijimësi imagjinatën tonë politike dhe ekonomike, ndërkohë që qoftë në Shqipëri, qoftë këtu në Serbi apo gjetkë në rajon, ne të gjithë përpiqemi për politika reformiste dhe financime të reja.

Ja pse, ne do të bëjmë çmos të komunikojmë vijimisht për të mësuar nga njëri-tjetri dhe të bashkëpunojmë intensivisht për të shfrytëzuar me dobishmëri reciproke, aftësitë dhe burimet tona të zhvillimit, duke prodhuar zgjidhje rajonale për probleme kombëtare.
Ekonomitë tona janë të vogla për shumë nga ambiciet tona, por ekonomia jonë si rajon, nuk është më një ekonomi e vogël për ambicien europiane të Ballkanit.

Buxhetet tona janë të vogla për një infrastrukturë rajonale moderne, por së bashku ne nuk jemi më të vegjël për t’u dëgjuar e mbështetur nga BE apo partnerë të mëdhenj strategjikë për ne dhe për rajonin tonë.

Potenciali ynë energjetik është i tillë që mund ta kthejë Ballkanin në një pol energjie me rëndësi të konsiderueshme për vetë Europën, përveçse mund të garantojë përgjithmonë sigurinë energjetike të rajonit.

Është e qartë për ne, si drita e diellit, se suksesi i çdonjërit prej vendeve tona në rrugën e integrimit europian dhe të zhvillimit ekonomik dhe social lidhet ngushtë me suksesin e rajonit si i tërë. E gjithmonë e më ngushtë do të lidhet vit pas viti. Të predikosh të kundërtën do të thotë të jetosh në kollajllëkun e retorikës pa të ardhme të së shkuarës së Ballkanit.

Unë besoj se është një shans për vendet tona, që sot qeverisen nga një gjeneratë tjetër. Dua të besoj se gjenerata e re që qeveris sot Serbinë, do t’i shohë dhe do t’i respektojë shqiptarët e Luginës së Preshevës si një urë, me rëndësi strategjike, për lidhjen e fateve tona europiane. Gëzimi i të gjithë të drejtave, të parashikuara në konventat dhe normat europiane dhe ndërkombëtare prej tyre, është jo vetëm dëshira, por edhe detyrimi ynë kushtetues që ta kërkojmë vijimësisht nga Qeveria dhe institucionet e Serbisë.

Ne duam që shqiptarët e Luginës së Preshevës të gëzojnë të gjithë vëmendjen e Beogradit zyrtar, për përfaqësimin e tyre të merituar në strukturat vendore dhe qendrore, por edhe për zhvillimin ekonomik dhe social të vendbanimeve të tyre. Besoj se autoritetet serbe e dinë që shqiptarët e Luginës së Preshevës përfshihen dhe inkurajojnë proceset integruese të Serbisë në Bashkimin Europian, jo vetëm si një mundësi modernizimi dhe europianizimi i Serbisë, por edhe si një rrugë e sigurt për të qenë shoqërisht të barabartë, si dhe për të qenë pjesë vendimmarrjes qendrore, veçanërisht kur bëhet fjalë për fatet e tyre. Modeli që ne e çmojmë dhe sugjerojmë që të shqyrtohet në këtë drejtim, është ai që gëzojnë tashmë, pakicat serbe në Kosovë.

Sa për Kosovën kemi dy qëndrime krejt të ndryshme, por realiteti është një dhe krejt i pandryshueshëm. Kosova e pavarur, e njohur deri tani nga 108 vende të ndryshme të botës dhe e mbështetur nga vendimi i Gjykatës Ndërkombëtare të Drejtësisë, është një realitet i pamohueshëm dhe i patjetërsueshëm rajonal dhe europian. Ajo duhet respektuar dhe duhet bërë pjesë, ashtu siç po bëhet, e integrimit europian, si dhe euroatlantik dhe siç e kam theksuar në Samitin e fundit të NATO-s, dua ta përsëris edhe këtu, hapur dhe sinqerisht;

Njohja e Kosovës nga vendet europiane që ende nuk e njohin atë është në radhë të parë, një çështje sigurie europiane. Le të jemi të vërtetë deri në fund, pavarësia e Kosovës e ka bërë Ballkanin më të qëndrueshëm, i ka dhënë më shumë qartësi, perspektivës europiane të rajonit dhe e ka kthyer në strategjik, bashkëpunimin mes shqiptarëve në tërësi dhe serbëve në veçanti. Çdo perceptim i ri i Serbisë ndaj këtij realiteti është më shumë sesa i mirëpritur prej nesh. Ne e çmojmë, e mbrojmë dhe e promovojmë dialogun Kosovë-Serbi, si mishërimin kuptimplotë të një epoke të re paqeje dhe vetëdijeje europiane në rajonin tonë. Ky dialog është një sukses europian, i nxitur dhe i mbështetur nga instrumentet ligjorë dhe nga organizatat ndërkombëtare, por ky dialog është në radhë të parë, vlerë e krijuar nga lidershipi i të dy shteteve dhe finalizimi me sukses i tij do të jetë pa asnjë dyshim, një prej atyre veprave me rëndësi historike në të mirën e popujve, që vetëm politika ka fuqinë t’i krijojë.

Në 28 gushtin e shkuar, unë pata fatin të jetoj momentin e jashtëzakonshëm të takimit në Berlin, mes gjithë liderve të rajonit tonë. Të cilët, për të parën herë u ulën sëbashku, jo për t’u grindur për kufijtë, por për të diskutuar për të ardhmen e përbashkët. Në atë takim ku m’u dha mundësia edhe të njoh personalisht Kryeministrin Vuçiç, Kancelarja Angela Merkel, nismëtarja e procesit shumë shpresëdhënës të afrimit të Ballkanit me Europën e Bashkuar përmes afrimit të vendeve të rajonit tonë me njëri-tjetrin, vuri një theks entuziast tek projekti i shkëmbimeve mes të rinjve të vendeve tona. Programi vizionar i shkëmbimeve studentore dhe rinore, që e themeluan Charles De Gaulle dhe Kancelari Adenauer për të lehtësuar tejkalimin e historisë së hidhur mes Francës dhe Gjermanisë, është një model inkurajues për fuqinë që mund të ketë rinia në përparimin e shpejtë të bashkëpunimit mes vendeve, nëse asaj i jepet një rol. Krijimi i mundësive për afrimin e të rinjve tanë, shqiptarë dhe serbë dhe ndërtimi i urave të bashkëpunimit mes tyre përmes programeve të shkëmbimit mes shkollave, universiteteve, komuniteteve vendore, si dhe përmes organizimit të hapësirave të kontakteve kulturore dhe sportive janë padyshim, një fushë e tërë për eksplorim në marrëdhëniet mes vendeve tona. Ne duam ta eksplorojmë sëbashku dhe pa humbur kohë këtë fushë.

Në përfundim më lejoni të shpreh të gjithë vullnetin dhe vendosmërinë time dhe të Qeverisë Shqiptare për një proces intensiv komunikimi mes Shqipërisë dhe Serbisë. Së pari për t’i dhënë jetë dhe për të modernizuar marrëdhëniet dypalëshe, duke kapërcyer dhe lënë pas, të shkuarën si trashëgimi të konfliktit permanent dhe dasisë ekstreme. Së dyti, për të shkëmbyer eksperiencë dhe ndërvepruar në funksion të procesit të integrimit europian, duke vendosur kontakte në çdo nivel, si dhe duke bashkëpunuar afërsisht në sektorë specifikë. Dhe, së treti, për të mbështetur dhe nxitur në mënyrë proaktive, procesin e Berlinit, në funksion të bashkëpunimit ekonomik dhe ndërveprimit politik rajonal, me bindjen se rruga e secilit prej nesh drejt Europës është një korsi e rrugës së përbashkët europiane të Ballkanit, në sfidën për të afirmuar Europën e Bashkuar të shpresës dhe për t’u bërë në një kohë sa më të afërt, pjesë plotësisht e integruar e saj.

Le të mos harrojmë se 100 vjet pas fillimit të Luftës së Parë Botërorë, sot, në vitin 2014 jetojmë më në fund, në një rajon me shumë mundësi të reja dhe të mëdha që i ka sjellë paqja. E paqja erdhi më në fund, jo sepse ne u bëmë u bëmë engjëj, por sepse na nxori natyrshëm në të njëjtën rrugë ambicia për t’u bërë pjesë e bashkuar dhe e barabartë e Europës. Le ta ushqejmë këtë ambicie duke ushqyer paqen, në përmbajtjen konkrete të një bashkëpunimi që do të bëjë paqen mes nesh, një paqe për të cilën ia vlen të jetohet.
Faleminderit Kryeministër Vuçiç për mikpritjen tuaj! Uroj që vitin e ardhshëm t’ju kem mik në Tiranë, ku me siguri do t’ju presim me të gjithë dëshirën e mirë për miqësi mes shqiptarëve dhe serbëve.

Faleminderit! 



Përgjigjet e Kryeministrit Rama në konferencën e përbashkët për shtyp: 

Zoti Rama, ju iu referuat himnit dhe flamurit shqiptar që u shpalos këtu, në Beograd, në mënyrë alegorike, duke na kujtuar sesi u poshtërua ky flamur dhe ky himn para rreth një muaji në stadiumin “Partizani” në Beograd. Gjatë një ndeshje Shqipëria humbi 3 pikë në tavolinë, mund të na thoni se çfarë i morët sot në tavolinë Kryeministrit Vuçiç? Dhe meqë folët 50minuta, a i sollët të fala nga Olsi Rama? 

Unë besoj që politika e shteteve nuk lind, nuk zhvillohet dhe nuk diktohet nga një fushë futbolli. Unë besoj që ajo çka ndodhi në stadiumin e Beogradit është vetëm një tregues i brishtësisë së jashtëzakonshme të një marrëdhënieje të re që ne kemi synimin ta vendosim dhe për të cilën, dua ta përsëris; Qeveria e Shqipërisë dhe unë si Kryeministër kemi të gjithë vullnetin e plotë për ta jetësuar përmes një përpjekje të përbashkët dhe konkrete, në mënyrë që njerëzit tanë, serbët dhe shqiptarët, fëmijët tanë, serbë dhe shqiptarë, të marrin përfitimin maksimal nga potenciali fantastik i një paqeje, më në fund, të arritur!

Ne nuk jemi armiq të njëri – tjetrit, por kemi armiq të përbashkët. Armiqtë e përbashkët janë varfëria, janë papunësia, janë mungesa e perspektivës për të rinjtë, janë borxhi publik, deficiti dhe sigurisht, shumëçka e trashëguar në vite. E, në të njëjtën kohë, sfida jonë e përbashkët është që të bashkojmë forcat dhe t’i flasim Europës me një gjuhë. Sepse siç ne kemi nevojë për Europën, Europa ka më shumë se asnjëherë nevojë për Ballkanin.
Dhe për sa i takon Kosovës, unë besoj se realiteti mbetet një dhe i pandryshueshëm, pavarësisht perceptimeve të ndryshme dhe mosdarkordësisë së plotë që kemi lidhur me këtë realitet. Por, nga njëra anë, kjo s’mund të na pengojë që t’ia themi njëri – tjetrit në sy atë që mendojmë, ashtu sikundër nuk mund të na pengojë që me njëri – tjetrin të bashkëpunojmë. Sepse rruga e secilit prej nesh, Shqipërisë, Serbisë, Kosovës, Maqedonisë, Malit të Zi, Bosnjës është një korsi në rrugën e përbashkët të integrimit europian. Sa më serioz të jemi ne në këtë bashkëpunim, aq më seriozisht do të na marrë Europa. Dhe kjo është, në fund të fundit, një sfidë e përbashkët mes nesh! 

Zoti Rama, ju folët për një bashkëpunim dhe për një vizitë të mundshme. Ndërkohë që ju e thatë këtë, homologu juaj nuk e kishte kufjen në vesh dhe ndoshta do të doja edhe një përgjigje më të saktë. Është parashikuar një vizitë e shefit të Qeverisë serbe në Tiranë, apo jo? 

Aleksandër, ju siguroj se në Tiranë ne nuk do të ndjehemi të provokuar nëse ju do të keni përsëri të njëjtin qëndrim lidhur me Kosovën, por do të ndjehemi thjesht të keqardhur. Sepse, është një realitet i njohur botërisht nga më shumë se gjysma e Kombeve të Bashkuara dhe është një realitet që sa më shpejt ta njohim, aq më shpejt mund të lëvizim përpara, në të gjitha drejtimet dhe kuptimet.

E përsëris, që mikpritja jo vetëm do të jetë reciproke, por ju siguroj se ju do të ndjeheni shumë mirë në Tiranë dhe në asnjë mënyrë, asnjë fjalë e thënë prej jush nuk do të konsiderohet provokim, pavarësisht se mund të jetë tërësisht e ndryshme nga çfarë ne do të prisnim për një temë apo një temë tjetër.

Dhe duke thënë këto, unë dua ta përsëris se; Po, e kam ftuar Kryeministrin e Serbisë të vizitojë Shqipërinë në një kohë të përshtatshme vitin e ardhshëm. Duke besuar që nuk do të presim 68 vjet të tjera për takimin tjetër dhe duke qenë i bindur se nuk duhet ta presim Konferencën e ardhshme për Ballkanin, që do të zhvillohet si vijim i asaj të Berlinit, në Austri, për të përsëritur të njëjtat gjera dhe për të dëgjuar të njëjtat gjëra. Por për të shkuar me një bilanc punësh të përbashkëta, disa prej të cilave u përmendën edhe këtu, sot dhe për të këmbëngulur me seriozitetin që ne mund dhe duhet t’i japim këtij bashkëpunimi në vërtetësinë e faktit se Ballkani i paragjykimeve nga Brukseli i takon së shkuarës dhe se gjenerata e re që qeveris Serbinë, Shqipërinë, Kosovën dhe më gjerë sheh nga e ardhmja. 

Ç‘mund të thoni, Kryeministri i Serbisë do të jetë i mirëpritur në Tiranë, çdo të ndodh me ekipin e futbollit të Serbisë, pas gjithë kësaj që ndodhi këtu në Beograd. Si u ndjetë ju kur patë dronin me flamurin e Shqipërisë së Madhe, e patë si një akt provokues apo si akt mbështetje ndaj futbollistëve shqiptarë? 

Ndonëse Al Jazeera dëshiron të flasë për futbollin edhe kur nuk është gjithmonë një vend futbolli.

Gjithsesi, unë preferoj të flas për basketbollin. Unë do ta vlerësoja shumë nëse do të kishim një ndeshje në Tiranë, ndërmjet veteranëve të skuadrës tonë kombëtare dhe ekipit kombëtar të Serbisë. Unë do të isha shumë i lumtur të luaja me Serbinë dhe nëse Alkesandri do të ishte i lumtur të luante me Shqipërinë do të ishte një ndeshje miqësore fantastike. Dhe rezultati, do të jetë e sigurt që Serbia do të fitonte. Jo vetëm prej tyre, por edhe sepse unë do të luaja me ta.

Unë jam shumë i lumtur që sot flamuri shqiptar dhe flamuri serb janë sëbashku këtu, si një shprehje e një vullneti të mirë për të parë përpara dhe jo për të përzier/ngatërruar futbollin dhe folklorin me të ardhmen tonë dhe të ardhmen e fëmijëve tanë.

Faleminderit shumë!




Mediat ndërkombëtare shkruajnë:

Mediat ndërkombëtare në pasqyrimin e tyre për vizitën e kryeministrit shqiptar Edi Rama në Serbi, vunë theksin në faktin se tensioni në marrëdhëniet mes Shqipërisë dhe Serbisë ka mbizotëruar dhe gjatë konferencës së përbashkët për shtyp të dy kryeministrave. Tema e replikave të forta mes të dyve ka qenë pavarësia e Kosovës.

Abc news në titullin e saj kryesor shkruan se tensionet në marrëdhëniet mes Shqipërisë dhe Serbisë nuk janë zbehur dhe kjo u vërtetuar gjatë konferencës së përbashkët për shtyp e dy kryeministrave. pas takimit të tyre kokë më kokë Vucic dhe Rama deklaruan se do të linin mënjanë këndvështrimet e ndryshme dhe do të fokusoheshin në dëshirën e përbashkët për tu bërë pjesë e Bashkimit Europian. Por qetësia mes dy rivalëve ballkanikë nuk ka zgjatur as sa një konferencë për shtyp.

Reuters më tej thekson se liderët shqiptar dhe serb u përplasën për Kosovën gjatë vizitës historike të kryeministrit shqiptar. E parë si nëj kapitull I ri në historinë e Ballkanit, vazhdon më tej Reuters, vizita e parë e një lideri shqiptar në Serbi pas 68 vjetësh u përshkallëzua në një debat televiziv mes kryeministrave për shkak të Pavarësisë së Kosovës. 

Edhe mediat italiane nëpërmjet Kontato njus shkruajnë se si kryeministri shqiptar dhe ai serb debatuan publikisht për Kosovën. E përditshmja italiane e nis shkrimin e saj me faktin se pa 68 vitesh, ajo që shihej si një vizitë historike e kryeministrit shqiptar në Serbi, përfundon në një debat. Debati i dy liderëve ndodh në Beograd, pak orë pas mbërritjes së Ramës I cili u prit me nderime ushtarake në vend. Gjatë konferencës së përbashkët për shtyp Rama theksoi se Kosova është një shtet i pavarur duke i bërë apel Serbisë që të mos humbiste kohë për ta pranuar këtë realitet të pakthyeshëm. Gjë që ka shkaktuar reagimin e Vucic, i cili e ka konsideruar si një provokim.