Sabit Alidema

       Sabit Alidema ka lindur në Pozhoran me 04. 05.1939. Mësimet e para i mori në vendlindje, kurse shkollen e mesme e kreu ne Gjlan. Mëpastaj ndoqi edhe studimet dhe diplomoi për Gjuhë dhe Letërsi Shqipe ne Shkup. 
       Pas kryerjes së studimeve, Sabit Alidema për disa vjet ka punuar si mësimdhënës ne vendlindje dhe në shkollën Normale në Ferizaj. Gjithashtu, ka punuar edhe në funkcione të larta shtetrore. Me shkrime lerare ka filluar të merret qe në rini. Pos me letersi është marrë edhe me studime historike dhe publicistike. Njëkohësisht, Sabit Alidema e ka dhënë një kontribut të vleshëm edhe me pjesmarrjen e tij në aksionin për pajtimet e gjaqeve në kohën kur ishte kryetar në komunën e Vitisë.
        Tash e disa vjet jeton dhe krijon në Paris.


Librat e botuara:

1. Dallëndyshet lëshuan foletë e veta me 1958
2. Drama Lata
3. Dragonjtë e Anamoravës
4. Njeriu me shpirt të blertë
5. Meteorë lirie
6. Rrënjë e dege
7. Bota dhe femra shqiptare
8. Film dokumentar Operacioni Shigjeta
9. Lufta e Pashtrikut
10. Jeta e lene peng
11. Palca shkembi
12. Pika te kuqe ne histori
13. Pergamena e viteve 2015

Poezi nga Sabit Alidema


ZGJATE DORËN E PAJTIMIT

Kufijtë e shtëpisë
 Nuk shëmben.
 Koha nuk duhet të na vdesë.
 Kemi rrënjët tona
 Mos e humb
 Shpirtin e harrimit
 Po zgjate dorën
 E pajtimit.


ÇKA LIDH GJUHA

Vetëm gjuha shqipe
 E lidh
 Lashtësinë
 Bukur
 Me epokat
 Ndërmjet veti. 



DY STRATEGË
 /Agim Ramadani e Salih Cekaj/

O ne duhet të jemi
 të bindur
 siç jemi
 në përkushtimin
 e kësaj lufte
 shekullore

Edhe ne
 si të gjithë
 në çdo cep
 të vendit
 ta mbushim lirinë
 me ardhmëri
 Guri në male
 fusha e livadhe
 bimë
 pemë
 e lule
 të jenë
 ushtarë
 nën urdhërin
 e lirisë
 Po marrim
 frymë
 në dheun e Kosovës
 me mushkkëritë
 tuaja
 në mermer

Me pika te kuqe te gjakut
 me keto pika të kuqe
 të shkruhet
 historia
 e brezave
 Femije gra
 e pleq
 me jehonën e lumenjve
 e maleve
 në gjithë
 rruzullit tokësor
 amanetin
 e tokës martire
 ta gdhendim në gur


EPOPEA E DËSHMORËVE

Shpirtërat martirë
 nën dritë dielli
 e hënë
 dhe yll polar
 Meteorë lirie
 që erdhën
 ndriçuan qiellin
 e lirisë
 dhe ikën

Nga Zvicra
 e Gjermania
 Italia
 Norvegjia
 e Franca
 hiq më pak
 nga Turqia e Siria
 e Australia
 e një batalon
 nga Amerika


RAMIZ CERRNICA

Po ky është
 Burri që bashkoi
 Të pabashkuarat
 E epokës.

Shqiptar
 Me plis të bardhë,
 Art i thellë i lirisë.

Ekzistencë e sprovuar
 E përjetuar
 Si simbol qëndrese.

Plaku nga Cernica
 I dënuar me burg
 Për vendin
 Për popullin

Jehon nëpër shekuj
 Refreni:
 Me Serbinë JO
 Me Shqipërinë PO!

Fjalë e gdhendur
 Në shkëmbin
 E vatanit.


HYSEN TERPEZA

Këtu dhe atje
 Ai është gjithkund
 Ku e lyp atdheu.

Hysen Terstenaliu
 Në Greqi e Turqi
 Edhe në gjithë Europën
 Kërkon një copë atdhe.

E gjeti
 Në zemrat tona
 Dhe aty fjeti
 Përgjjithmonë.


HIMN MENÇURIE
/Kushtuar Halil Alidemes/

Tungjatjeta, Halil Alidema !
 Unë për Ty lëshoj një kushtrim.
 Për Ty ngre lapidar,
 Shpirti Yt të mbetet pishtar.

Ne dhé drite
 Jemi në këtë jetë.

Në përpjekje e në rrezik,
 Asnjeherë s’pate frikë.

Në shënjestër të hafijeve,
 Në fund u shkove punëve.
 Të prangosën e të burgosën,
 Deri në grykë të varrosën

Në atdheun tonë të lirë,
 Pushoi zemra jote e dlirë.

Të vjelim mençuri,
 Nga populli ynë gjeni.

Me rrënjë në Iliri,
 Ne bëmë histori .


NË DRITAREN E ARDHMËRISË
 Dëshmorit Bafti Haxhiu

Shumë të pastertë
 Me ndergjegje t’lartë njerëzore.

Me mend e karakter
 Me guxim hapërove
 Drejte lirisë atdhetare.

Në Pashtrik
 I parë ndër të parët
 Shikove nëpër dritaren e ardhmëri

Ku i lamë e ku na mbeten
 Veteranet
 E luftërave të ardhme?

Epokë e rëndë
 E shqipeve
 Mbeti prapa krahëve:


APOKALIPSI

Kush i trazon planetët
 Gjen frikën
 Nga apokalipsi.
 Në numrin 21.12.2012.

Tranzicion planetar,
 Frymëzues i jetës
 Sistem
 Në rrugëtimin matematikor

Pa fakte
 Më domethënëse
 Për zhdukjen e botës
 Nga apokalipsi i rremë
 Është rrenë klluçe .


FLET MEJDI KORRANI

E kam në zemër Kosovën
 Vend i të gjitha
 Trojave që u këndoi Homeri.

Më keni e ju kam
 Të dashurit e mi.

Jam gjithkund ,
 Në çdo cep te Kosoves
 Dukagjin,
 Sharr,
 Llap e Shalë
 Karadak,
 Koshare e Pashtrik.

Rrugëtojmë bashkë
 Amanetin stërgjyshor
 Për ta çuar në vend.


NËPËR FLAKË

Nëpër male të larta
 Sharr e Karadak
 Koshare e Pashtrilk
 ulurin dhembja
 në flakë

Në Prekaz e Reçak
 Llashticë
 e Likoshan
 Retkoc e në Krushë
 dhe Kosovës
 anembanë
 se tërbimi i kafshës
 s’ prante

Fjala pa mbulesë

Mos e shqetëso vetëveten
 merri te gjitha
 fjale
 për
 fjale


E PËRGJITHSHMJA

Unë nëna jote
 jam banore
 e Kosovës
 pergjithmonë
 Bën me gisht
 biro
 jane dy rrugë
 që vetë duhet gjetë

këndej
 apo andej
 zgjidh
 me mendjen tënde


VETËVETJA

S’bej asgjë
 pa arsyetuar
 ty dhe
 vetëveten

Me kthjelltësi politike
 e besnikëri të pathyeshme
 do t’këndojnë
 për hallet
 tona
 himne me tupan

Ne do të mbrrijmë
 pa destinacione
 në domenin e besueshëm
 të fjalëve


RINIA NË BOTËN E RE

Askush nuk iu udhëheq
 Drejt rrugës së shpresës.
 Vendimet i merrni vetë
 Në të mirë të jetës.

Mos hyni në lojë
 Që s’dini si luhet.

Të sillni harmoninë
 Gëzimin dhe paqen
 Në shpirtin fisnik,
 Që t’iu ndrijë faqen.

Kudo që troket
 Në dyert tona
 Plot mirësi e shpresë


KOSHARJA E LIRISË

T’i dërgova djemtë në luftë
 për liri
 disa ranë dëshmorë
 si të bienin në gjumë
 në gjiun
 e tokes sonë

Mbi ta pikat e shiut
 u përzien
 me pikat e kuqe të gjakut
 dhe tani rrjedhin
 nëpër të gjithë
 lumejt e Kosovës
 Kosharja ruan
 hapat e fëmijëve në jetë
 dhe shkëlqimin
 e buzëqeshjes së tyre
 në qiellin e lirisë

Në kujtim të Koshares
 nënat lotë derdhin
 fëmijët krenohen
 nuset e ruajnë
 si pajen në arkë


NJË GRUSHT DHÈ

Jam andej
 kosovar
 kurse
 tani parisien

Paris
 qytet i dritave
 ku një grusht dhéu
 i Kosovës
 peshon
 se e gjithë
 Kulla e Ajfelit

Paris i revulucionit
 metropol boteror i luksit
 i artit e novator
 parajsë e gjallë mbi tokë

Ky grusht dhé
 nga vendlindja ime
 më zgjon atë revulucion
 të parajsës sime


SHOQES SË DIKURSHME

Bukuroshe
 Sy laroshe
 E njomë
 Në botën e saj.

Shpërndan erë dashurie
 Je shoqja e kujtimeve
 Me atë vesë
 Në qepallë .

Kur flet ti
 Heshtin bylbylat.
 Hëna rrezaton
 Zemrat zbukuron


NANË

Biri im
 Nëna ty
 Shumë të don.

Të rrita
 S’di se si
 Me troha
 Buke
 E me dashuri nëne.

Të vesha
 E të mbatha
 Me duar
 e kërrabza.

Tani m’u rrite
 Dole nga duart
 Për të kërkuar fatin
 Për shumë
 Mote.

Mos harro
 Mua këtu më ke
 Me shaminë e mallit
 Mbështjellë
 rreth kokës.


TI E UNE

Edhe ti
 Edhe unë
 Unë edhe
 Ti.

Do të jemi
 S’ bashku
 Kudo që
 Shkojmë
 .
 Jemi një
 Fis
 I vetëm
 Dardan

Kudo që jemi
 Në ’Tiranë e Prishtinë
 Ballkan, Evropë,
 Azi e Amerikë,
 Australi e Afrikë
 Në mend
 E kemi
 Gjithmonë
 vendin tonë.

Jam ti
 Unë ai
 Ajo e
 Ata e ato.

Kështu i pari
 Na ka mësuar
 Timin vilajet
 Për të mos harruar.


POETET NGA PRISHTINA NË TIRANË
 Shtegëtim poetik

Keni forcën e natyrës
 E keni zemrën shkëmb
 Të gjithë ata që kanë shkruar
 Namin ia kanë madhëruar.

Ishte kohë e pakohë
 Ndaj kohën mos ndalo.
 Njërën me tjetrën
 Kurrë mos i mpleks
 shkel e shko.

Shpesh me duket vetja
 Se jam jetim.
 Sa herë jam larg
 Nga qytetit im.

Qëndrojnë para vetes
 Në qendër të jetës
 Në sofrën e dy qyteteve
 Si në rreth të shpresës.

E kundroj stilin e jetës
 S’bashku sofrën e bukës
 E keni forcën e madhe
 Të bashkohemi rrugës.

Na kthyet kujtesën.
 Na sollët harmoni
 Edhe paqen e shpirtit
 Dhe sa shumë dashuri.

Ende pa përgjigje
 Ka mbetur pyetja ime;
 Bota a na do:
 Nuk ka as jo as po?
 Zjarr me zjarr

Flaka me zjarr
 shkon pa tym
 flaka kall
 nëpër mahallë

Une kërkoj
 e ti kërkon
 po a jo
 drejtësi
 e paqe
 në kafazin prej ari

Ka edhe te ne
 rrëzë Kopilaçës
 e Sharrit
 e nuk mungon
 edhe Karadakut


PA AMANET

Hap sytë Migjen
 Shih këto ndërtime.
 Në kët botë jallane
 Zhytur në mjerime.

Me shumë kulla
 E shumë pallate
 Sa shumë kulme
 E shumë kate.

O Fishtë,Fishta
 Unë i krisur besova
 Më ka shtyrë kjo tokë
 Që tashti nxjerr bishta.

Fishtë,
 Faji jo i imi,
 As i yti,
 S`di burimin.

Çdo gjë tregon
 Kohën e vet,
 Çdo gjë sjell
 Në vendin e vet.


UDHËKRYQI
 /I nenes Nife/

Qe një rrugë
 plot jetë

Qe një tjetër
 me plot mall
 që s’ ka jetë


E VERTETA E FSHEHUR

Nëpër shumë katunde
 e qytete
 ka diçka
 që është harruar

Zogjët
 që cicërojne
 nga dhembja
 s alidema
 Kush ndryshon boten

Kush është pjesë
 e kësaj lëvizjeje
 përgjegjësia
 mbetet mbi ju
 Të bekuarit e mi
 S alidema


HIJA E SË VËRTETËS
Gënjeshtar
 thuaje
 njëherë
 të vërtetën
 po munde

Për ty
 do të jetë
 korigjim
 final
 i padrejtësisë

Po deshe
 ta keshë
 një biografi
 të mirë
 Ka ardhur
 koha
 t’i meremetojmë
 gjërat
 e shëmtuarI


PESHA E LOTIT TË NËNËS

Punoni gjëra
 që nuk prishin
 mendjen
- thoshte nëna
 Të përjetoni
 e ta jetoni
 përulur
 sofrën
 e kësaj toke
 nëse doni
 të keni një të ardhme
 të ndritshme
 para vetvetes

Loti i nënës pikon
 ujit malet
 fushat
 mbush përrockat
 gërryen dheun
 se të keqen
 e bajnë
 lumejt në det
 Me lotin
 e nënës shkruhet
 historia
 e shqiptarit

Ka ardhur
 koha
 t’i meremetojmë
 gjërat
 e shëmtuara


BASHKIMI

Shpesh u bashkuan
 feja
 e kombi
 me politikën
 se jemi
 shqiptar
 Bashkuam
 tri gjëra
 fituam
 lirinë
 e përhershme128
 Kështu u bë
 forma rrethore
 e tokës
 dhe sofres shqiptare

Berzat Sadiki

Berzat Sadiki u lind më 06. 04. 1962 në Cerovë të Tetovës. Fëmijërinë e kaloi në Uzurmisht. Jeton në Tetovë dhe punon në SHFK “Fan Noli” në Trebosh. Ka të kryer Fakultetin Filologjik - Gjuhë dhe letërsi maqedone dhe magjistraturën në Institutin për gjuhë maqedone ”Krste Misirkov” - drejtimi Maqedonistikë me komunikologji.
Ka filluar të botojë që nga viti 1975 nëpër revista dhe gazeta në Maqedoni dhe në Kosovë. Në vitin 1983 është çmuar me vendin e dytë në “Takimet e 21-ta të poetëve të rinj në Maqedoni”.
Themelues i Shtëpisë botuese MIRËSIA. Ka botuar revistat: Argumenti, Mirësia, Shkollari, Klubi i fëmijëve. Merret me poezi për fëmijë dhe të rritur. Së shpejti pritet të botojë librat: “DERI TE FJALA” - poezi për të rritur dhe “PAK DRITË” - poezi për fëmijë.
Pas një pushimi të gjatë në krijimtari, ai i është kthyer shkrimit.
 Ka botuar veprat:
 "Sa mirë, sa bukur" - poezi për fëmijë, ASR, 1996 Tetovë;
 "Abetare, shoqe e parë" - poezi për fëmijë, Asdreni, 1999 Shkup.


Poezi nga Begzat Sadiki


1. NA PRENË

Na prenë në damarë
Rrugët për të na i ndarë

E sakatosur në gjymtyrë
Po ti prapë ke një fytyrë

Na ka mbetur një tërësi - vetëdija
Ka vetëm një shpirt Shqipëria


2. KËSHTJELLA ME MURE TË SAFIRTA

Meditimi dhe frymëzimi më trazojnë hovin për fjalë të thepëta,
 nuk i tërhiqem zotimit që vargun ta rrënjos nëpër horizonte të ylberta

Në qoftë se themeli i fjalës amtare anon të njolloset katran,
 do ta shtrij fjalën e Homerit dhe fuqinë e Mujit deri në korrë

T'i përshkruaj kështjellat tona brenda fiseve me gurë e mure të safirta,
 që ky truall të pikturohet nga Pikaso, të rrëfehet nga Jul Cezari

Amësimi i atdheut tim të përfshijë e të ngulfat me diell botën përreth,
 vargu të ecë rrugës së dëlirë e të ringjalljes në diametër të horizontit

Nuk mundem të grushtoj trazimin e detit as zemërimin e acarit,
 gishtin e kam të plogësht madje, grushtin nuk e kam sa të Migjenit


3. SHKOJ E VIJ ME EMËRTIMIN TËND
 (Vendlindjes - Cerovës)

-I-
 Atje bredh tingulli i frymës së parë
 I trishtuar blegërin gjerdheve të thanës
 Të shpirtërojë trupin e derdhur të agut të asaj dite mëton
 Të braktisa atëherë kur nuk mund të më fajësoje
 As këngën e kumrisë që këndonte te mani s'e përfilla
 Me përulje pranoj barrën e mallkimit tënd

-II-
 Shpirti më është kthyer në rërë
 Ditës kur linda dua t'i jap kuptim
 Jargavanët e gjethëruar sapo kishin çelur
 Isha një brez i ri dhe për nënën gëzim
 Mu atëherë kur pranvera piqej në fusha
 Nëna më kish lidhë kërthizën së bashku me fatin
 Motrat butësisht m'i kishin dhënë puthjet e para

-III-
 Magji e ditës ka ndezur kokën shumëfaqëshe
 Pa nda godet dielli kujtesën e ylbertë
 Kërkon hakun e rrezes së parë që lagu qerpikët
 Mos më thirr më me ato lutje të bezdisshme kuptimplota
 Harresa dhe mospërfillja tani më janë zbutur
 Për hir të Tokës dhe Nënëlokes po vij vetë

-IV-
 Shpesh mashtrohem për Dardhën e Madhe
 Për burimin te Hurdha që tashmë ka shteruar
 Për fiset e lashta që janë harruar
 Më flasin fushat dhe në brendësi kepat
 Kroi i fshatit më rrjedh nëpër damarët e fisit
 Fuqinë e vendlindjes s'e mposht vdekja
 Andaj shkoj e vij me emërtimin tend


4. PRES TË BJERË SHI

Dita është e nxehtë, e errët - më zymton
 Jeta ime është e ftohtë - më brymëzon

Në këtë ditë të mërzitur pres të bjerë shi
 Me një erë lazdrane të më sjellë ca freski

Të pushtojë dikë do një zemër e trishtuar
 Të laget me të dashurin në natyrë të bleruar
 Të lidhur me zemër, dorë për dore kapur
 Të vrapojnë nëpër shi në horizontin e hapur

Pas shiut vjen një agim i dëlirë, i ri
 Lulja hidhet në lulëzim përsëri

Thonë se shiu sjell lehtësim, qetësi
 Nga dritarja e dhomës shikoj rënien e tij
 Ca kristale të argjendta në xham bien shtruar
 Sikur kanë gjetur shoqen e kërkuar


5. LAVË DASHURIE

Bukuria yte qenien më ka ndrydhur
 Buzëqeshja yte ka shenja të shenjtërisë
 Trupi yt ka ajkën e kënaqësisë

Druaj kujtimet për ty të mos më vdesin
 Lakmia ime e zjarrtë për ty të më mos ftohet
 Bukuria yte të mos më zhbëhet

Nëpër zemrën time rrjedh lavë dashurie


6. ME NAIMIN!

Bashkë me Naimin, kapur dorë për dore
 shkoj në punë, marr rrugën mbarë;
 fjala e tij ndriton dritë në mësonjëtore -
po çmallet gojëmjalti si kurrë më parë!

Sa i dashur, sa vëllazëror, sa miqësor;
 i ditur, punëtor, në pamje shumë i qetë;
 në shpirt ka dashurinë, gjithmonë paqesor;
 me zemër fluturake, si mësues i vërtetë!

Nxënësit, të gjithë, fare pranë i rrinë,
 nuk i lë të mërziten as të mallëngjehen;
 para tyre, buzagaz, ua mëson urtësinë -
nga gjumi, përfundimisht të zgjohen!

Me Naimin, vjen dita e bardhë me lumturinë -
të marrim porositë e tij, të prekim ardhmërinë!


7. EGËRSIRA SHQUHET

O ju fëmijë, kureshtarë,
 nga poeti disa fjalë!
-Secili në jetë të ruhet;
 çdo egërsirë shquhet:
 ujku për pangopësinë,
 dhelpra për dinakërinë,
 gjarpri për shkathtësinë ,
 luani për trimërinë...

Fabula shpesh të lexoni,
 Ferit Lamajn ta kërkoni;
 kafshët e pyllit kur kuvendojnë,
 njeriut këshillat ia drejtojnë!


8. ÇANTËN ME LIBRA MBUSH

Shtatori i begatshëm,
 nuk sjell vetëm rrush;
 çdo fëmijë gëzueshëm,
 me libra çantën mbush!

Shkolla ngjyra-ngjyra,
 festive zbukuruar;
 nxënësit fillestarë,
 të gjithë i ka ftuar.

O nxënës të ndritur,
 kaloi edhe ky pushim;
 mësuesit të përgatitur,
 ju presin me padurim.


9. FALEMINDERIT, O DIELL

Mëngjes pas mëngjesi, nga ana lindore,
 dielli hap rrezet, mbi maje të një molle;
 zogjtë lumturakët përreth fluturuan,
 për rrezet e ngrohta e falënderuan!

Në mesditë dielli arriti mbi pallat,
 macet me ashensor shpejt u ngjitën lart;
 macet laramane me diellin biseduan,
 për rrezet e ngrohta e falënderuan!

Pas dite dielli, u soll, ra mbi det,
 me fëmijët në plazh ngrohtë u përshëndet;
 fëmijët me diellin folën, kuvenduan
 për rrezet e ngrohta e falënderuan!


10. BLETËZ-O

Bletëz-o, moj bletëz-o,
 a më merr edhe mua?
 Me ty, së bashku
 të fluturoj dua!

Unë të shoqëroj,
 ti nektar tubo;
 për emrat e luleve
 mua më njofto!

Vetëm ta dish,
 nuk hyjë në koshere!
 ariut s’i besohet
 në këto ditë vere!


11. DALLËNDYSHJA

Dielli shpërndau rrezet e tij të arta,
 Besa ëmbël pranë dritares flinte;
 tufa rrezesh ia përkëdhelnin faqet,
 në ballkon një dallëndyshe cicërinte.

Besa u trazua nga gjumi i ëmbël,
 shpejtoi te dritarja, si shigjetë;
 pa dallëndyshen e re te ballkoni -
e gëzoi pa masë ajo krahëlehtë.

- Nënë, eja! Shihe dallëndyshen e re,
 ajo është kthyer, ndërton fole të re!


12. FËMIJA DHE BILBILI

Një zë bilbili jehonte nëpër lëndinë,
 fëmija la lojën të dëgjonte melodinë.

Shkoi, e luti bilbilin me dëshirë të zjarrtë,
 i premtoi ushqim me drithëra e mjaltë!

- Eja, o bilbil, të bëhemi miq! - e luti Argjndi -
të betohem në besë, për kafaz argjendi!

Zog këngëtari Armendit iu përgjigj qartë:
- Kurrë nuk lakmohem për drithërat me mjaltë.
 As kafaz të argjendtë, as prej ari nuk dua,
 jeta më e lumtur n’lëndina është për mua.

O fëmijë i dashur, shko te loja, luaj me kënaqësi -
këngët e mia, deri sa rritesh, i këndoj për ty!


13. NË VJESHTË

Vjen mëngjesi i vonuar,
 bie muzgu i shëmtuar.

Gjithë natyra rrobat zhvesh,
 bën ftohtë, shiu resh.

Dielli lind i rënduar,
 me re e mjegull i mbuluar.

Era furishëm pemët qeth,
 nuk i shpëton asnjë gjeth.

Atje, në ferrë, të strehuar,
 mblidhen zogjtë të trishtuar.

Me ca gjethe, përmbi urë,
 shtrihet vjeshta në pikturë.


14. FËMIJA NDALI RRITËN

Fëmijë të trishtuar,
 dallëndyshe të harlisura;
 shtëpi pa kulme,
 klasa të boshatisura ...

Pranvera deshi të ndalet,
 nata u ndriçua nga zjarret!

Hëna zbehu dritën,
 fëmija ndali rritën ...

Mbi qytetin tim,
 dielli u mbulua me tym!


15. VRAPI I FËMIJËS

I bekuar qoftë vrapi i fëmijës:
 drejt nanës, drejt babës,
 drejt lalës, drejt dadës ...

I bekuar qoftë vrapi i fëmijës:
 drejt fushës, drejt livadhit,
 drejt drenushës, drejt malit ...

I bekuar qoftë vrapi i fëmijës:
 drejt hanës, drejt diellit,
 drejt lamës, drejt qiellit ...

I bekuar qoftë vrapi i fëmijës:
 drejt logut, drejt mollës,
 drejt zogut, drejt shkollës ...


16. NUK VIJ AZIL

Babi, mami, nuk vij “azil”,
nuk e dua Gjermaninë!
 Nuk dua, mami, nuk dua,
 do rrimë këtu, në Klinë!

Mu këtu, te ne, te Klina,
 ka diell, fusha e lëndina!
 I ngrohtë dielli,
 i kthjellët qielli;
 Goni Arta dhe Drini
 Lahen te Drini!

Babi, mami, “azil” mos shkoni,
 mos e lini shtëpinë e vjetër!
 Kosova është shumë e çmuar -
Paratë janë një copë letër!

Mu këtu, te ne, te Klina,
 kullot qengji, jehon blegërima!
 Bie zilja, atje, te shkolla -
 Abetarja plot me molla;
 arsimtares i kam dhënë besë,
 se sivjet do mësoj për pesë.

Babi, mami, nuk vij “azil” ...
 

Mark Krasniqi

(19 tetor 1920  -  28. 08. 2015)

Mark Krasniqi u lind në fshatin Gllaviçicë (Shëngjon) afër Pejës më 19 tetor 1920. Shkollën fillore e kreu në fshatin e lindjes, kurse më 1941 gjimnazin në Prizren. Prej vitit 1941-1943 ka studiuar letërsinë në Universitetin e Padovës (Itali), e prej 1946-l950 ka studiuar gjeografinë e etnografinë në Universitetin e Beogradit. Më 1945-1946 ka qenë gazetar-redaktor i gazetës Rilindja në Prizren, bashkë me Esad Mekulin e Omer Çerkezin, kurse prej vitit 1947-l949 ka punuar në Radio-Beograd (Redaksia e emisioneve në gjuhën shqipe) gazetar-redaktor.
Prej 1950-1961 ka punuar në Akademinë Serbe të Shkencave në Beograd si asistent, pastaj bashkë-punëtor shkencor. Ka diplomuar më 1950 në Beograd, kurse më 1960 ka doktoruar në Universitetin e Lub-janës në Slloveni. Prej 1961-1981 ka qenë profesor në Universitetin e Prishtinës, kur pushteti antishqiptar serbo-komunist e përjashtoi nga procesi mësimor. Ka qenë disa herë prodekan e dekan i Fakultetit Juridik-Ekonomik. Ka qenë nënkryetar e kryetar i Akademisë së Shkencave dhe të Arteve të Kosovës, kryetar i parë i Shoqatës së Shkrimtarëve të Kosovës (1970) dhe kryetar i Partisë Shqiptare Demokristiane të Kosovës (që nga viti 1993). Ka botuar më se 35 libra shkencorë, letrarë, publicistikë e tekste shkollore dhe ka përkthyer disa romane e përmbledhje poezishë nga serbo-kroatishtja, sllovenishtja e maqedonishtja në gjuhën shqipe.
Akademik Mark Krasniqi ndrroi jetë më 28. 08. 2015 në Prishtinë.

Vepra shkencore:

• Ndryshimet bashkëkohore gjeografiko-shoqërore në Kosovë e Dukagjin, f.1-341 (disertacion i doktoratës, botuar serbisht nga Muzeu i Kosovës më 1963 në Prishtinë).
• Gjurmë e gjurmime - Studime etnografike, f. 1-465, 1979.
• Lugu i Baranit - monografi etnogjeografike, f. 1-202, 1985.
• Rugova - monografi etnogjeografike (koautor), f. 1-205, 1987.
• Nga gurra e traditës - Studime etnografike, f. 1-450, 1991.
• Aspekte mitologjike - besime e bestytni , f. 1-350, 1997.
• Rrënjët tona etnike, f. 310, 2001.

Tekste shkollore:

• Gjeografia ekonomike - Tekst i përhershëm universitar, botim i katërt 1985, f. 1-350 (botuar 3 herë edhe serbisht).
• Gjeografia e Jugosllavisë, për kl. IV gjimnaz, f. 1-200, 1975.
• Gjeografia për klasën  VIII të fillores, f. 130, botim i tretë ,1978.

Publicistikë:

• Qëndrime e reagime (komplet prej 4 librash, faqe 1.152, Prishtinë 1995).
• Qëndrime, f.240.
• Reagime, f. 274.
• Intervista, f 318.
• Mbështetje shkencore dhe përpjekje letrare , f. 320.
• Kosova sot (referat i mbajtur në Senatin belg më 1992 (botuar edhe gjermanisht e anglisht).
• Përpjekje për Kosovën, f. 650, 2001.

Vepra letrare (poezi):

• Jehona e kohës , f. 1-90, 1972.
• Përrallat e gjyshit, f.1-105, 1953.
• Drita e parë, f. 1-53, 1956.
• Posta e porositur, f. 1-65, 1959.
• Lepuri analfabet, f. 88, 1974.
• Postieri i maleve, f. 1-90, 1984.
• Kulla e buburrecit, f. 1-92, 1989.
• Borëbardha (adaptim), f.1956.
• Vjersha të zgjedhura për fëmijë, f. 95, 1998.

Përkthime letrare:

• Marimangat - roman nga Ivo Qipiko.
• Shërbëtori Jernej dhe e drejta e tij - roman nga Ivan Cankar.
• Zambarja e shelqes - përmbledhje poezish nga Grigor Vitez.
• Shkrimtarët maqedonas për fëmijë - përmbledhje poezish.
• Lexo e gjezdis Kinë e Paris - poezi nga Majakovski (me E. Mekulin).
• Gjeli i artë - poezi , A. Pushkin (me E. Mekulin).
• Legjenda mbi carin Salltan - poezi, A. Pushkin.
• Vjeti i madh - dëshmi letrare për LNÇ (autorë jugosllavë).

Punime, artikuj, kumtesa:

• Migracija stanovništva kao društveno-ekonomski fenomen, Zbornik Pravno-ekonomskog fakulteta, II-III, Priština 1965, 1-51.
• Suva Reka – antropogeografska ispitivanja – Glasnik Etnografskog instituta Srpske akademije nauka i umetnosti, VII, Beograd 1959, 80-102.
• Dulje – naselje u Prizrenskom Podgoru – antropogeografska ispitivanja – Glasnik Etnografskog instituta Srpske akademije nauka, I-III, Beograd 1957, 349-370.
• Kula u Metohiji – Prilog proučavanju narodne arhitekture – Glasnik Etnografskog instituta Srpske akademije nauka i umetnosti, VII, Beograd 1958, 47-70.
• Antroponomija kod Albanaca u Jugoslaviji, Onomastica Jugoslavica br. 10. Jugoslavenska akademija znanosti i umjetnosti, Zagreb 1982, 103-109.
• Etno-geografsko značenje toponima Rugove. Onomastica Jugoslavica, vol. 9, Jugoslavenska akademija znanosti i umjetnosti, Zagreb 1982, 45-51.
• Comunita di famiglie e di beni dagli Albanesi in Iugoslavia, Actes du Première congrès internacional des études balkaniques et sud-est européennes, Edition de l’Academie bulgare des scienses. VII. Sofia, 1971, 491-504.
• L’architettura popolare degli albanesi in Iugoslavia, Deuxième congrès internationale des études du sud-est européennes, L’academie grèce des sciences, Athenes, 1970.
• Peremjeni v bitje albancev v Jugoslavii v tečenije je socijalističkago razvitja, Trudi VII medžunarodnog kongresa antropologičeških e etnografičeških i etnografičeških nauk, tom VIII, Akademia nauka SSSR, Moskva 1970, 168-171.
• Les changements dans les traditon du mariage à Cossova, III Congrès international d’etudes du sud-est européennes, L’academie roumene des sciences, Bucarest 1974.
• Funksioni i dhomës së miqve në Kosovë në epokën e Lidhjes së Prizrenit, Konferenca kombëtare e studimeve për Lidhjen Shqiptare të Prizrenit 1878-1881, I, Akademia e Shkencave e RPS të Shqipërisë, Tiranë 1979, f. 282-287.
• Le procès de l’urbanisation en Kossova après la deuxième guerre mondiale, Quatrième congrès interationale des ètudes du sud-est européennes L’Academie Turc des Sciences, Ankara 1979.
• Naša šiptarska revolucionarna pesma. Zbornik radova Etnografskog instituta Srpske akademije nauka i umetnosti, knj., 3, Beograd 1960, 629-657.
• O “besi” – Prilog proučavanju običajnog prava – Zbornik za narodni život i običaje, knj. 40, Jugoslovenska akademija znanosti i umjetnosti, Zagreb 1962, 271-281.
• Urbanizacija naselja i stanovništva – sa posebnim osvrtom na Kosovo i Metohiju, Zbornik Pravno-ekonomskog fakulteta, V, Priština 1967, 1-53.
• Ekonomski aspekt šiptarske porodične zadruge na Kosovu i Metohiji, Zbornik Pravno-ekonomskog fakulteta, I, Priština 1962, 131-165.
• Evolucija ruralnih naselja na Kosovu i Metohiji, Zbornik Pravno-ekonomskog fakulteta, I, Priština 1962, 131-165.
• Disa veçori demografike të Kosovës sipas të dhënave statistikore të 1971-s, Përmbledhje punimesh të Fakultetit Juridik-Ekonomik, Prishtinë 1972, f. 29-44.
• Orahovac – antropogeografska monorafija varošice, Glasnik Muzeja Kosova i Metohije, II, Priština 1957, 87-147.
• Shtëpia shqiptare në Kosovë, Gjurmime albanologjike – Folklor dhe etnologji, I, Prishtinë 1971, f.11-73.
• Šiptarska porodična zadruga u Kosovsko-Metohijskoj Oblasti, Glasnik Muzeja Kosova i Metohije, III, Priština 1958, 107-127.
• Disa probleme të evolucionit të familjes shqiptare në Kosovë, Gjurmime albanologjike – Folklor dhe etnologji, II, Prishtinë 1972, f.31-50.
• Gjeneza kastriote e disa fiseve shqiptare dhe malazeze sipas traditës popullore, Simpozium për Skënderbeun, Prishtinë 1969, f.263-275.
• Nevoja dhe rëndësia e pasurimit të leksikut letrar nga burimet dialektore. Kongresi i Drejtshkrimit të Gjuhës Shqipe, II, Akademia e Shkencave e RP të Shqipërisë, Tiranë 1973, 505-509.
• Mbi disa shkrime letrare të autorëve shqiptarë në Kosovë midis dy luftërave botërore, Gjurmime albanologjike – Seria e shkencave filologjike, III, Prishtinë 1975, f.117-129.
• Misioni humanist i shkencës etnografike, Rilindja, 17. VII, 1976.
• Krahinat etnografike të Kosovës, Konferenca Kombëtare e Studimeve Etnografike, Akademia e Shkencave e RP të Shqipërisë, Tiranë 1977, f.111-120. Botuar edhe në revistën Gjurmime albanologjike, VI, Prishtinë 1978, 7-18.
• Duborez u Metohiji, Glasnik Muzeja Kosova i Metohije, III, Priština 1958, 227-236. Botuar edhe në përmbledhjen Seminari i Kulturës Shqiptare për të Huaj, nr. 2, Fakulteti Filozofik, Prishitnë 1976, 129-150, me titull: Gdhendja artistike e drurit në fshatrat e Kosovës.
• Antroponimet e Kosovës në dritën e shkencës etnografike, Onomastika e Kosovës, Instituti Albanologjik i Prishtinës, Prishtinë 1979, f.377-415.
• Disa burime pak të njohura mbi popullsinë e Kosovës, Studime historike, nr. 2, Akademia e Shkencave e RPSSH, Tiranë 1979, f.97-104.
• Mbledhës i folklorit, studiu i shquar, poet e luftëtar revolucionar es ( Me rastin e 50-vjetorit të vdekjes së Shtjefën Gjeçovit),  Rilindja, 6. X. 1979, Prishtinë.
• Veshja e një lloj historie e çdo populli, Rilindja, Prishtinë, 1. XII. 1979.
• Kosova – trevë e pasur e veshjeve popullore, Rilindja, Prishtinë, 15. XII. 1979.
• Trashëgimia e popullit tonë dhe detyra jonë ndaj saj, Trashëgimia dhe transformimi i kulturës popullore, Instituti Albanologjik i Prishtinës, Prishtinë 1985, f. 5-17.
• Aspekte pagane të traditës së kërshëndellave, Gjurmime albanologjike – Folklor dhe etnologji – Instituti Albanologjik i Prishtinës, XII, Prishtinë 1982, f. 7-26.
• Disa veçori të Lugut të Baranit (familja-fisi-bajraku-katundi), Gjurmime albanologjike – Folklor dhe etnografi – XIII, Instituti Albanologjik i Prishtinës, Prishtinë 1984, f. 97-121.
• Shtjefën Gjeçovi – etnograf i shquar dhe mësues i popullit, Përparimi – revistë shkencore, nr. 4, Prishtinë 1984.
• Ekonomski aspekt šiptarske porodične zadruge na Kosovu i Metohiji, Zbornik Pravno-ekonomskog fakulteta, I, Priština 1962, 131-165.
• Organizimi i jetës shoqërore në një familje të madhe në rrethin e Pejës, Përparimi  nr. 5, Prishtinë 1959, f. 303-313.
• Ndryshime në traditën e martesës në Kosovë, Dituria – revistë shkencore e studentëve të Kosovës, nr. 1-2, Prishtinë 1974, f. 7-11.
• Arti material i popullit tonë, Rilindja, Prishtinë, 29. XI. 1958.
• Familjet e mëdha në Kosovë dje dhe sot, Rilindja, Prishtinë, 2. VII. 1961.
• Sytë e Simonidës – Mbi prishjen e afreskës së njohur në Manastirin e Graçanicës, Rilindja, Prishtinë 8. I. 1961.
• Shqiptarët dhe veprat e Mark Milanit, Përpairmi  nr. 11-12, Prishtinë 1958, f.793-802.
• Familja shqiptare në Kosovë, Seminari mbi Kulturën Shqiptare për të Huaj, nr.1, Prishtinë, 1975.
• Vuk Karadžić – poštovalac tudjih vrednosti, Politika, Beograd, 15. IX. 1974.
• Strukturat demografike në Kosovë, Seminari mbi Kulturën Shqiptare për të Huaj, nr. 3, Fakulteti Filozofik, Prishtinë 1977, f. 117-139.
• Elemente etnografike në disa vepra të rilindësve tanë, Seminari mbi Kulturën Shqiptare për të Huaj, nr. 4, Fakulteti Filozofik, Prishtinë 1978, f. 57-87.
• Puna shkencore-hulumtuese në Kosovë, botuar në monografinë Kosovo i Metohija, 1943 196, Prishtinë 1963.
• Metohija, Časopis Zemlja i ljudi, nr. 3, Beograd 1953, 26-36.
• Rajonizimi i bujqësisë në Kosovë-Metohi, Përparimi nr. 11, Prishtinë 1961, f. 795-804.
• Problemi i shtimit të popullsisë në botë, Përparimi nr. 1-2, Prishtinë 1957, f. 43-51.
• Komunikacioni i vjetër në Kosovë e Metohi, Përparimi nr. 7-8, Prishtinë 1957, f. 422-439.
• Karakteristikat morfologjike dhe gjeologjike të Kosovës dhe Metohisë, Përparimi nr. 3, Prishtinë 1961, f. 179-186.
• Arkitektura shqiptare folklorike në Kosovë, Seminari mbi Kulturën Shqiptare për të Huaj nr. 1, Prishtinë 1975.
• Prizreni – vështrim historik-gjeografik, Përparimi nr. 1-2, Prishtinë 1960, f. 81-95.
• Dy shembuj historik të bashkëpunimit vëllaznor – Kryengritjet serbo-shqiptare kundër turqve më 1689 dhe 1737, Përparimi nr. 4, Prishtinë 1955, f. 197-205.
• Indonezija – Vështrim gjeografiko-historik, Përparimi nr. 7-8, Prishtinë 1958, f. 519-528.
• Social and economic changes in Kosovo,  Geographica Yugoslavica nr. 2, Ljubljana 1980.
• Albanci – narodna kultura i običaji, Enciklopedija Jugoslavije, I, Zagreb 1980.
• Rad na publikovanju šiptarske narodne poezije u Jugoslaviji posle rata, Narodno stvaralaštvo, br. 3-4, Beograd 1962, 213-219.
• Motiv herojstva u partizanskoj narodnoj epici, zbornik Rad VII Kongresa Saveza udruženja folklorista Jugoslavije, Titovo Užice 1961, 288-294.
• Naša šiptarska narodna pesma o borbi i izgradnji, Rad VI kongresa folklorista Jugoslavije, Bled 1959, 203-207.
• Tužbalice u arbanaškoj narodnoj poeziji, Rad XI Kongresa Saveza folklorista Jugoslavije, Zagreb 1964, 329-337.
• Narodna pesma o današnjem svadbenom ritualu kod Albanaca, Rad XII Kongresa Saveza folklorista Jugoslavije u Poreču 1970, Zagreb 1972, 187-193.
• Problem emancipacije žene u posleratnoj albanskoj narodnoj poeziji, Rad Kongresa Saveza udruženja folklorista Jugoslavije u Novom Sadu 1973.
• Gjurmëve të një kënge popullore, Gjurmime albanologjike – Folklor dhe etnologji, IV, Prishitnë 1976, f. 159-189.
• La cute contre le fèodalisme dans la poèsie popullaire albanaise, Studia albanica, 2, Universitè de Tirana, Tirana 1968, 137-142.
• Roli liridashës i poezisë sonë popullore, Rilindja, Prishtinë 30.VIII 1961.
• Rëndësia e gjeografisë si shkencë aplikative për zhvillimin e Kosovës, Kërkime gjeografike – Geografska istraživanja nr. 1, Prishtinë f. 1979, 5-15.
• Časna obaveza rugovskih šiptara, Ilustrovana politika, br. 92, Beograd 9, VIII 1960.
• Djelo Dj. K. Skenderbega – (Medjunarodni simpozijum u Prištini i Tirani), Vjesnik, Zagreb 22. II 1968. Përkthim botuar në Flaka e Vëllazërimit, Shkup 14 mars 1968.
• Shkollat në Kosovë-Metohi deri në Luftën e Parë Botnore, Rilindja, Prishtinë, 1, 2 dhe 3 kallnuer 1961.
• Sheh Hilmi Maliqi – nji poet i panjohun, Jeta e Re nr. 4, Prishtinë 1953, f. 260-267.
• Haxhi Ymer Lutfi Paçarrizi (1869-1929), Jeta e Re nr. 5, Prishtinë 1955, f. 418-426.
• Shaip Zurnaxhiu, Jeta e Re nr. 2, Prishtinë 1954, f. 96-100.
• Lazër Lumezi, Jeta e Re nr. 4, Prishtinë 1958, f. 482-486.
• “Hylli” – fletushkë shqipe në Jugosllavinë e vjetër, Jeta e Re nr. 5, Prishtinë 1953, f. 330-335.
• Prej lirikës moderne sllovene, Jeta e Re nr. 2, Prishtinë 1959, f. 219-221.
• Jovan Jovanoviq - Zmaj (1833-1904), Me rastin e pesëdhjetëvjetorit, Rilindja, Prishtinë, 6. VI. 1954.

Polemika:

• Naučni rad i naučne publikacije na Kosovu i Metohiji, Povodom diskusije održane 9. III 1966. u Prištini, Izdanje autora, Priština 1966, 1-44, tiraž 500 primeraka.
• Osvrt na jednu kritiku, Glasnik Muzeja Kosova i Metohije, knj. X (1965-1970), Priština 1970, 423-455.
• Me rastin e botimit të librit të Aleksandër Gilferdingut, Përparim nr. 3, Prishtinë 6. VI. 1954.
• U sjeni sumnjivih motiva – što je inspirisalo martovsku diskusiju u Prištini? Vjesnik u srijedu, Zagreb 26. listopada 1968.
• Dogma ili meta insinuacija? (Odgovor Dr. B. Boškoviću), Vjesnik u srijedu, Zagreb 23. studenoga 1966.
• Mbrapavija qëlimkeqe e nji kritike – Përgjegje rreth reagimit të Dr. Boshkoviqit, Rilindja, Prishtinë më 27. XI. Dhe 28. XI. 1966.
• Neki problem časopisa Jeta e re – (Odgovor Hasanu Kalešiju), Jedinstvo, Priština 5. V. 1055.
• Krivo ogledalo – (Odgovor Živoradu Mihajloviću – Šilji), Reporter br. 811, Beograd, 4. II 1982.
• Politikanski pamflet umesto nauke – (Odgovor listu Jedinstvo), Jedinstvo – 13. IV 1983.

Recensione:

• Savremeni pravci u antropogeografiji i njihov odraz na polju ekonomske geografije – (Dino Gripaudi), Glasnik Etnografskog instituta Srpske akademije nauka, II-III, Beograd 1956, 989-991.
• Noviji geografski pravci u Francuskoj – (Max Sore), Glasnik Srpskog geografskog društva, br. 2, Beograd 1960, 1552-1553.
• Prenaseljenost sveta i migracije naroda – (M. Girolami), Glasnik Etnografskog instituta SANU, IV-IV, Beograd 1957, 449-452.
• Migracije stanovništva u Koruškoj izmedju 1934-1951. godine – (Vladimir Klemenčič), Glasnik Muzeja Kosova i Metohije, IV, Priština 1959-1960, 397-398.
• Problem urodjenika s etnografskog gledišta – (R. Corso), Glasnik etnografskog instituta SAN, I-III, Beograd 1956, 991-994.
• Problem geografije gradova savremene Poljske – (M. Zeleska), Glasnik Etnografskog instituta SAN, VIII, 154-157, Beograd 1960.
• Srpski etnografski zbornik, knj. LXIX, Naselja i poreklo stanovništva, knj. 35, (M. Filipović – Rama u Bosni. M. Lutovac – Gora i Opolje, J. Trifunoski – Seoska naselja Skopskog polja), Glasnik Etnografskog instituta SAN, VIII, Beograd 1969, 158-160.
• Kanun Leke Dukadjina – Arbanaško običajno pravo – (B. Nedeljković), Glasnik Muzeja Kosova i Metohije, II, Priština 1957, 349-362.
• Imeretija – zemlja na Kavkazu, (Nicolo Rili), Glasnik Etnografskog instituta SAN, IV-VI, Beograd 1957, 455-459.
• Čarobna lutka argentinskog folklora kod grčkih i latinskih pesnika – (Dudan – Vivante), Glasnik Etnografskog instituta SAN, IV-VI, Beograd 1957, 466-468.
• O običajnom pravu arbanaškog naroda – (Rrok Zojzi – Mbi të drejtat kanuanore të popullit shqiptar), Glasnik Kosova i Metohije, II, Priština 1957, 363.
• Otkrića ilirske kulture u okolini Mata – (S. Islami – Zbulime të kulturës ilire në rrethinat e Matit), Starinar, organ Arheološkog instituta SAN, VII-VIII, Beograd 1957, 422. Buletin i shkencave shoqërore, nr. 2-3-4, Tiranë 1955, Istorijski glasnik, br. 2, Beograd 1956, 152-154.
• Povodom objavljivanja istorije Arbanasa – (A. Hadri – M. Prekaj), Përparimi nr. 4, Prishtinë 1961, f. 275-282.
• Etnografia shqiptare, I – 1962, II – 1963. III – Tiranë 1966. Gjurmime albanologjike – Folklor dhe etnologji, I, Prishtinë 1971, f. 301-306.
• Etnografia shqiptare, IV, Tiranë 1972, Gjurmime albanologjike, Folklor dhe etnologji, III, Prishtinë 1975, f. 262-265.
• Evlija Čelebi, Putopis – Odlomci o jugoslovenskim zemljama, Sarajevo 1973, Gjurmime albanologjike – Folklor dhe etnologji – V, Prishtinë 1977, f. 270-273.
• Etnografia shqiptare, V, Tiranë 1974, Gjurmime albanologjike, Folklor dhe etnologji, V, Prishtinë 1977, f. 284-287.
• Etnografia shqiptare,  VIII, Tiranë 1976, Gjurmime albanologjike – Folklor dhe etnologji, VI, Prishtinë 1978, f. 322-325.
• Etnografia shqiptare,  VII, Tiranë 1976, Gjurmime albanologjike – Folklor dhe etnologji, VII, Prishtinë 1978, f. 362-366.
• Konferenca kombëtare e studimeve etnografike, Tiranë 1977, Gjurmime albanologjike – Folklor dhe etnologji, VIII, Prishtinë 1979, f. 281-286.
• Një vepër solide shkencore (Sh. Rahimi, Vilajeti i Kosovës, Prishtinë, 1969), Rilindja më 6. XII. 1969, Prishtinë.
• Një vepër e rëndësishme shkencore mbi arbëreshët e Italisë (Antonio Bellushi: Argalia ndër tekstet origjinale arbëreshe, Cosenza 1977), Rilindja më 27. VII. 1977.
• Povodom prevoda “Gorskog vijenca” na šiptarski jezik, Narodna armija, Beograd 17. septembar 1953.

Kontribute të vogla profesionale gjeografike:

• Persia – vendi dhe popullsia, Rilindja, 24. II. 1952, Prishtinë.
• Egjipti, Rilindja, 21. II. 1952.
• Tunizia, Rilindja, 28. II. 1952.
• Maroko, Rilindja, 13. III. 1952.
• Algjeria, Rilindja, 23. III. 1952.
• India, Rilindja, 8.V. 1952.
• Indokina Françeze, Rilindja, 21. VIII. 1952.
• Birmania, Rilindja, 27.IX.1952.
• Koreja, Flaka e vëllazënimi, nr. 248, Shkup IV. 1952.
• Kina, Flaka e vëllazënimit nr. 251, Shkup 11. VI. 1952.
• Japonia, Rilindja, 20. VII. 1952.
• “Këtu jemi slloven!” – Reportazh etnogjeografik nga Bregdeti Slloven, Rilindja, 27. VIII. 1959.

Shënime:

• Proizvodnja nafte u Egiptu, Glasnik Srpskog geografskog društva, br. 1, Beograd 1953, 82.
• Gradovi u Kongu, Glasnik Srpskog geografskog društva, br. 1, Beograd 1953, 82-83.
• Nekoliko podataka o posleratnim prilikama Filipina, Glasnik Srpskog geografskog društva, br. 1, Beograd 1953, 77-78.
• Privredne prilike države Misori (Indijska Unija), Glasnik Srpskog geografskog društva, br. 1, Beograd 1953, 82-83.
• Vinogradarstvo u švajcarskoj privredi, Glasnik Srpskog geografskog društva, br. 2, Beograd 1953, 173.
• Kačan… časopis, Zemlja i ljudi br. 2, Beograd 1953.
• Industrija drveta “ochroma lagopus” U Ekvatoru, Glasnik Srpskog geografskog društva, br. 2, Beograd 1953, 174.
• Plovni kanali u nemačkoj, Glasnik Srpskog geografskog društva, br. 2, Beograd 1953, 173.
• Dve republike Nemačke, Glasnik Srpskog geografskog društva, br. 2, Beograd 1953, 174.
• Zakonik Leke Dukagjina u šiptarskoj tradiciji,  Politika, Beograd 14. VIII. 1954.
• Tradicionalno gostoprimstvo kod šiptara,  Politika, Beograd 27. V 1954.
• Šiptarska kula u selima Metohije, Politika, Beograd 21. X 1955.
• Šiptarski muzički instrument “ćiftelija”, Politika, Beograd 15. III 1957.
• Poet gjithmonë i pranishëm në zemrat e breznive (Me rastin e 70-vjetorit të vdekjes së Naim Frashërit), Fjala nr. 12, Prishtinë dhjetor 1970.
• Ivo Qipiko (1867-1923), (Parathënie e shkurtër e romanit të tij Marimangat, të përkthyer shqip). Shtëpia botuese Milladin Popoviq, Prishtinë 1957, 5-8.
• Ivan Cankar (1876-1918), (Parathënie e librit të tij “Shërbëtori Jernej dhe novela tjera”, të përkthyer shqip). Shtëpia botuese Mustafa Bakija, Prishtinë 1956, 5-9.

Libra të përkthyer:

• Vjeti i madh 1941 – Dëshmi letrare mbi kryengritjen në Serbi,  Drejtoria e informacioneve e Kryesisë së qeverisë të RP të Serbisë, Beograd, 1950, f. 152.
• I. Cankar – F. Delak, Shërbëtori Jernej (Pjesë teatrale), Progres, Prishtinë, 1949, f. 24.
• Vladimir Majakovski, Lexo e gjezdis Kinë e Paris  dhe vjersha të tjera (përkthyer nga E. Mekuli e M. Krasniqi), Drejtorati i arsimit për Kosmet, Komisioni  pedagogjik, Beligrad, 1948, f. 73.
• A. S. Pushkin, Përralla mbi gjelin e artë (përkthyer nga E. Mekuli dhe M. Krasniqi), Drejtoratit të arsimit për Kosmet, Komisioni pedagogjik, Beligrad, 1949, f. 27.
• A. S. Pushkin Princesha e shtatë vëllaznit, Mustafa Bakija, Prishtinë, 1952.
• H. Andersen, Borëbardha, (adaptim), Mustafa Bakija, Prishtinë, 1956.
• Ivan Cankar, Shërbëtori Jernej dhe novela tjera, Mustafa Bakija, Prishtinë, 1956, f.186.
• Ivo Qipiko, Marimangat (roman), Milladin Popoviq, Prishtinë, 1957, f. 182.
• Branko Qopiq, Shtëpiza e iriqit, Nova Makedonija, Shkup 1964, f. 60.
• Tregime e vjersha shkrimtarësh maqedonas, Rilindja, Prishtinë, 1962, f. 99.
• Grigor Vitez, Zamarja e shelqes, vjersha për fëmijë, SGB Rilindja, Prishtinë 1960, f. 116.
• Zagorçiq – Hercog, Libri i parë për atdheun, Mustafa Bakija, Prishtinë 1954, (përkthyer bashkë me Adem Bllacën).
• Leon Zhelbnik, Historia e përgjithshme e pedagogjisë, (përkthyer disa kapituj), Milladin Popoviq, Prishtinë 1958.

Destan Sejdi Bajraktari

(17. 04. 1930 - 28. 02. 2005)

Destan Sejdi Bajraktari u lind në Therandë (Suharekë) më 17. 04. 1930 në një familje me tradita të larta atdhetare, ku babai i tij, Sejdi Bajraktari dhe gjyshi e stërgjyshërit ishin prijetarë në luftë për liri të tokave shqiptare nga pushtues të shumtë, si edhe kishin rënë dëshmorë në këto luftëra. Destan Bajraktari ishte i përndjekur politik dhe i atakuar në vazhdimësi nga UDB-ja serbe dhe SUP-i serb në Kosovë. Ishte edhe i burgosur politik prej viti 1959 si anëtar i NDSH-Grupi i Suharekës. Shkollën fillore e kreu në vendlindje, në Therandë, Progjimnazin e Ulët në Prizren, Shkollën Normale në Gjakovë dhe Fakultetin Filologjik-Dega Gjuhë dhe Letërsi Shqipe në Prishtinë. Është sinonim dhe kurorëzim i traditës atdhetare të familjes së tij dhe ndër intelektualët e parë të komunës së Therandës.

        Destan Bajraktari pas kryerjes së Shkollës Normale në Gjakovë në vitin 1949-1950, kthehet në vendlindje, në Therandë, me ëndrrën e madhe të hershme që të bëhej mësues i popullit të trevës së vet. Aso kohe në Therandë dhe përgjithësisht në Kosovë ndihej nevojë e madhe për mësues të diplomuar shqiptarë, por përkundër kësaj Destan Bajraktari kishte pasur probleme të shumta që të punësohej si mësues se “Fronti Popullor” dhe UDB-ja serbe në Therandë i kishin thënë se ishte i familjes nacionaliste. Megjithatë, pas shumë mundimesh, emërohet mësues në Gjimnazin e Ulët të Therandës, më vonë i emëruar si Shkolla Tetëvjeçare “Vllaznim Bashkim”, tani “7 Marsi”,  ku jep mësim në klasët e larta, me ndërprerje, deri në vitin 1959. Ishte mësuesi i parë me diplomë në komunë të Therandës dhe ishte një arsimtar i palodhshëm për edukimin e gjeneratave të reja. Vizitonte të gjitha lagjet e Therandës, shtëpi më shtëpi, si edhe të gjitha fshatrat, duke ecur të shumtën e rasteve edhe këmbë, për t’i bindur prindërit për rëndësinë e shkollës shqipe. Fjalët e tij kudo që kishte shkuar ishin respektuar dhe vlerësuar si tepër të nevojshme dhe të rëndësishme. Pasi i kishte bindur prindërit që t’i dërgonin fëmijët (djemtë) e tyre në shkollë, Destan Bajraktari kishte bërë ç’mos edhe për hapjen e internatit në Therandë, ku do të strehoheshin nxënësit e fshatrave për t’u shkolluar. Rëndësi e veçantë për Destan Bajraktarin kishte qenë edhe përfshirja e vajzave shqiptare të trevës së Therandës në shkollë, jo vetëm deri në katër klasë, por edhe në tetëvjeçare e edhe më lartë. Ishte angazhuar dhe kishte arritur që t’i përfshijë në klasën e pestë të gjitha vajzat e Suharekës, që e kishin kryer klasën e katërtë, si edhe ato të fshatrave. Si njeri i ngritur ishte i vetëdijshëm se pa arsimim të femrës shqiptare nuk do të ketë as përparim të kombit shqiptar, duke thënë se përkushtimi për komb e atdhe është edhe shkollimi i vajzës shqiptare. Mbi bazën e kësaj Destani më vonë do ta shkruajë edhe poemën: “Mos i pengoni shqipet tona”, ku e porosit popullin e vet që të mos përdorë dhunë mbi dhunë, se dhuna është e keqe dhe na kthen në kohë të mungëta si popull.

        Suksesi i Destan Bajraktarit në zhvillimin e procesit mësimor dhe aktiviteti i gjithmbarshëm i tij me popullatën shqiptare kishte filluar që ta pengojë udhëheqjen serbë në Therandë. Në një rast Jova Shotra, funksionar i lartë i Kosovës së atëhershme (Krahinor) i kishte thënë në Komitetin Komunal të Therandës, si në të ngërmuar Destanit, se: “Kush je ti bre që po mundësh që të keshë më shumë sukses në masë se sa komunistët e mij?!” Kur Destani i kishte thënë se komunistët e tu po të shërbejnë ty e jo popullit të vet, Jova gati ishte çmendur dhe për këtë edhe e kishte përcjellë tërë kohën përmes agjentëve të vet, që ta njollosnin dhe ta keqtrajtonin. Kësisoj, për virtytet e vazhdueshme atdhetare, arsimore, folklorike dhe shkrimore regjimi totalitar serb në Kosovë e shpall person të rrezikshëm dhe pas shumë përgjimesh sekrete edhe e burgosin më 1959, duke e dënuar me 5 vjet e gjashtë muaj burg. Gjatë burgosjes, pos maltretimeve të shumta fizike e psiqike që ia bëjnë, ia marrin edhe bibliotekën personale shumë të pasur, por edhe të gjitha shënimet folklorike prej dhjetëra fletoresh, si edhe tri fletore të mëdha me shkrime poetike. Pas daljes nga burgu Destan Bajraktari ishte sërish në një lloj burgu tjetër, se lëvizjet e tij ishin shumë të kufizuara dhe të pëcjella vazhdimisht nga UDB-ja dhe nga SUP-i serb në Therandë. Torturimet e vazhdueshme psiko-fizike serbe ndaj tij si intelektual dhe si shqiptar nuk do të pushojnë asnjëherë gjatë gjithë jetës së tij, se:

     - Nuk e pranojnë në punë në vendlindje dhe as kurrkund në Kosovë dhe për një kohë të gjatë mbetet pa punë, që ishte një goditje shumë e rëndë për të dhe për familjen e tij.

     - Që të mos dorëzohej para vështirësive të shkaktuara, por edhe për shkak të kushteve ekonomike, detyrohet që të kërkojë punë në Maqedoni. Atje shkon ilegalisht në gusht të vitit 1963, pas termetit të madh në Maqedoni, ku do të punojë një vit si mësues në Draçevicë dhe tri vjet në fshatin Krushopek të rrethit të Shkupit.

      - Pas rënies së Rankoviqit Destani kthehet sërish në vendlindje dhe mezi që e pranojnë në punë në vitin 1967 si arsimtar i gjuhës shqipe në Duhël të Therandës, ku punoi dy vjet.

      - Në vitin 1969, pas shumë peripecive, punësohet në Shk. Fill.“Emin Duraku“ të Prishtinës, ku edhe ishte vendosur me familje. Pranimi si mësimdhënës në këtë shkollë e ka historinë e vetë të konsideratës dhe të sakrifices së madhe që kishte bërë kolektivi i respektueshëm i kësaj shkolle në krye me drejtorin e shkollës, Habib Berisha.

     - Më 1973, me “Letrën e Byros Ekzekutive dhe të shokut Tito” organet partiake në pushtet e largojnë nga procesi mësimor si “të papështatshëm“ për edukimin dhe arsimimin e brezit të rinjë. E caktojnë bibliotekar në të njëjtën shkollë, ku do të punojë deri në pensionimin qëllimisht të parakohshëm, më 1991. Më 28. 04. 2004, drejtoria e Shk. fill. “Emin Duraku” Destan Bajraktarit i ndanë: Mirënjohje për kontributin e dhënë në arsim.

     - Mbi 30 vjet u përballë edhe me sëmundjen e diabetit, shkaktuar nga torturimet e tmerruese nëpër burgjet serbe.


MEDALJA PRESIDENCIALE E MERITAVE

 
Më 17. 02. 2014, në vazhdë e aktiviteteve për shënimin e gjashtëvjetorit të pavarsisë së Kosovës, Presidentja Atifete Jahjaga e dekoroi atdhetarin, profesorin, folkloristin dhe poetin Destan Sejdi Bajraktarin me dekoratën 
MEDALJA PRESIDENCIALE E MERITAVE.




Veprimtaria folklorike e Destan Bajraktarit:

     - Destan Bajraktari është folkloristi i parë i anës së Therandës dhe i pari në trevat shqiptare në mbledhje të fjalëve të urta dhe të thënieve popullore.

       Me një punë të tillë ishte marrë që nga viti 1950 dhe ka shënuar materiale të ndyshme të folklorit tonë burimor, por fatkeqësisht organet policore serbe, me rastin e burgosjes ia kanë marrë dhjetëra fletore dhe ia kanë zhdukur. E njëjta gjë i ka ndodhur edhe gjatë luftës tremujore të vitit 1999 në Kosovë, kur ushtria serbe e kishte bërë shtab ushtarak shtëpinë e tij në lagjen “Taukbahqe” në Prishtinë, dhe ia ka zhdukur bibliotekën dhe shtatë përmbledhje folklorike në dorëshkrim.

     - Në shenjë nderimi për punën me përkushim në folkloristikën shqiptare Destan Bajraktari është pranuar anëtar i rregulltë i Shoqatës së Folkloristëve të Kosovës që nga viti 1983-1984.


Destani i botoi me mjete të veta financiare këto vepra folklorike:

1.  “Fjalë të urta dhe thënie popullore–Shënuar në Podrime”, 1974 (10.905 njësi)
2.  “Fjalë të urta dhe thënie popullore shqipe”, më 1994, me 42.525 njësi
3.  “Këngë popullore vajzash", botuar më (2001)

         Këto përmbledhje folklorike janë margaritar të folklorit tonë të pasur dhe burimor, që nuk e kanë as popujt e mëdhenjë me tradita shumëshekullore shkrimi. Ky material, për kohën kur është botuar ishte më vuliminozi dhe më i pasuri se e gjithë lënda e traditës sonë folklorike që nga koha e Frano Bardhit më 1635.

        - Ishte edhe bashkëpunëtor i jashtëm i Institutit Albanologjik që nga themelimi i tij më 1953, ku kishte dërguar material të shumtë foklorik, me dhjetëra fletore shumëfletëshe të shkruara të gjitha me dorëshkrim të lexueshëm dhe të bukur.

        Destan Bajraktari ka në dorëshkrim poezi, anekdota, fabula, tregime dhe fjalor fjalësh të rralla, që presin dorën e mbarshtrimit dhe të botimit të organizuar institucional. Edhe librat e botuara të tij presin ndonjë ribotim të mundshëm, gjithashtu institucional, pasi të gjitha janë të botuara me mjete financiare vetanake të autorit.

        Përmbledhja “Këngë popullore femrash - shënuara në Karshijak të Maqedonisë” dhe  përmbledhja “Tregime popullore–shënuar në rrethin e Suharekës” e kanë fituar shpërblimin e dytë në Konkursin Letrar të Institutit për Folklor të Maqedonisë.

       Destan Bajraktari ka shkruar edhe tekste shkollore, si “Fletorja ime e punës për kl. e IV ” (1972), (bashkautor me Habib Berishën).
       - Është anëtar i Lidhjes së Shkrimtarëve të Kosovës.
       - Është anëtarë i Shoqatës Mbarkombëtare të Shkrimtarëve për fëmijë, në Tiranë, me nënshkrim të Odhise Grillos.  
       - Destan Bajraktari ka mirënjohje të shumta për kontributin e dhënë në arsim, në forklor, dhe në letërsi.

Theranda e nderon postmorrtum Destan Bajraktarin
Në shënim të ditës së çlirimit Theranda e nderon postmorrtum me
        1. Mirënjohje për kontributin e dhënë në folklor (2006)
        2. Mirënjohje me titullin më të lartë: Emblema e artë për vepër jetësore (2010).
        - Në vitin 2010 Komuna e Therandës (Suharekës), një shkollë të re në Therandë e emëron: Shkolla Fillore dhe e Mesme e Ulët “Destan Bajraktari”


Veprimtaria poetike e Destan Bajraktarit

- Destan Bajraktari radhitet ndër poetët e parë të Kosovës, që shkroi volume të tëra librash me poezi sonetike, që janë si krijimtari e rrallë dhe e vështirë në letrat shqipe. Të gjitha vjershat e tij për të rritur janë me përmbajtje të kuptueshme për çdo lexues dhe me stil e me fjalor të afërt. Shkroi edhe shumë vepra poetike për fëmijë 

Nga veprimtaria poetike Destan Bajraktari i ka të botuara 32 vepra për të rritur dhe për fëmijë, me motive patriotike, shoqërore, sociale, dashurie etj.

Veprat e botuara për të rritur (sonetë) janë këto:

1. “Përmendore të së kaluares” (1994)
2. “Lule e gjemba“  (1994)
3. “Përpjekjet tona“  (1995)
4. “Ndodhi në stuhi”  (1995)
5. “Vlime e qëndrime” (1995)
6. “Brengat e jetës”  (1996) “ (1996)
7. “Koha e bënë të veten“ (1997)
8. “Ngjarje të paharruara“ (1997)
9. “Qëndresa” (1998)
10. “Gardhina” (1996)
11. “Trimat i nxjerrë koha e vet“ (1998)
12. “Drita ka nisur të dale” (1999)
13. “Shqiponjat hapën krahët” (1999)
14. “Të përzënët“  (2000)
15. “Trojet e rrënuara” (2000)
16. "Qiell pa diell”  (2000),
17. “Trysni e paparë mbi kombin shqiptar“ (2002)
18. “Ardhacakët e ikur“ (2003)

Veprat e botuara për fëmijë janë:

1. “Ecje dhe ngecje nëpër shtigje”  (1999)
2. “Zemrat e shqetësuara“ (2000)
3. “Lazdrimet fëmijërore“ (2000)
4. “Shfaqja e madhe në pyje e livadhe“  (2000)
5. “Zërat e këndshëm“ (2001)
6. “Lulet e kopshtit tim" (2003)
7. “Sythat e çelur" (2003)
8. “Lulet e njoma" (2004)
9. “Mali nga i cili rrjedh uji në dy dete“ (2004)
10. “Gjëra të ngjara dhe të pangjara“ ( 2004)
11. “Këndon bilbili“ (2004)

        Duke iu referuar fjalëve të ish kryetarit të Lidhjes së Shkrimtarëve të Kosovës, z. Adem Gashi, me rastin e mbledhjes komemorative për vdekjen e Destan Bajraktarit, më 28. 02. 2005, po citojmë: “ Destan Bajraktari shkroi aq vepra, sa kishte edhe vjet “.
        Kontribut të theksuar Destan Bajraktari ka dhënë edhe në pajtimin e gjaqeve dhe të hasmërive të shumta ndër shqiptarë.
        Destan Bajraktari vdiq, në Prishtinë, në moshën 75 vjeçare nga një sëmundje e rendë.

Riza Lahi

(16.10.1950 - 31.12.2013)

Riza Xhevat Lahi ka lindur në Shkodër në 16. 01. 1950. Për 30 vjet ka shërbyer si pilot në Forcat Ajrore, gazetar në shtypin ushtarak, si dhe pranë zyrës së OSBE - së në Tiranë. Përveç çmimeve letrare të fituara në nivele të ndryshme në Konkursin Kombëtar 1994 ka fituar çmimin e parë të letërsisë për fëmijë. Pjesë nga veprat e tij janë botuar në SHBA, Greqi, Rumani, Maqedoni, Kosovë, Iran, dhe së fundi në Indi. Lahi është anëtar i Shoqatës Botërore të Poetëve.
Shkrimtari Riza Lahi ka ndërruar jetë në vitin 2013.

Veprat e botuara

Tregime, përralla për fëmijë:

• “Legjenda e Zerdelisë”, 1985
• “Ledia në një natë me hënë”1995
• “Aventurat e rosës Monda” ( Shqipërim nga E. Bosse) 2001
• Vëllime me poezi gërshetuar me tregime
• “Kosova, e fejuara ime”,1994
• “Drenica, qeleshja kosovare”, 1998
• “Trëndafilë”1996
• “Trëndafila nga Tirana”2009
• “Hannibal Antes Portas” – poems and stories in English and 8 other languages – Tirana, 2011

Tregime

• “Ëngjëjt me krahë duralumini”,2000
• ”Fluturime mbi qilimin persian”1998
• “Nën hënën e Ulqinit”,2001
• “Ylli që sheh mbi sheshin “Skënderbej”2001

Romane

• “Të shtunën në mesnatë në një yll”, 1997 – roman për fëmijë
• “Vorri I Ashikut”, në katër volume - 2005
• “Serenatë korçare në Nju Jork” 2009

Poezi nga Riza Lahi

MOJ NËNË

Moj nënë, shpesh më thua: “Po, lëri tash vjershat
Po lodhesh, dëshpërohesh, s’tu botua asgjë!”
Po, prap rri me mua dhe me llampen e ndezur
Tek grindem me vete gjer më dymbëdhjetë a më një

Kur nxitoj për shkallësh drejt marrshimeve të gjata
Lehtë – lehtë , si mbaron tëra punët e shtëpisë
I mbledh fletët e mia të shkruara e të bardha
Dhe lehtë i ujdisë  tek syndyku i nusërisë

1971, Shkodër



PEISAZH NËN KALANË E SHKODRËS

Rrjedh Buna, rrjedh ëmbël, rrjedh  shtruar, menduar
Drejt gjoksit të leshtë të Drinit të rrëmbyer...
Një vajzë me buzën e lehtë të Mona Lizës
Nga libri i saj një faqe ka kthyer

Pulëbardhat i sillen përqark dhe asaj
Dhe Bunës, që plagë po më çelin pa faj...
Dhe Bunës... Ky Drini për beli përfshin
Stolirat dhe ojnat vajërore të saj.

Si plagë trëndafilash këto buzë buzë Bunës...
Ç’lexojnë mbi libër këto vetulla si shtiza?
Mes lotëve të shelgut i heshtur rri unë
Mes lotëve të shelgut buzëqesh Mona Liza.

Po, kush do t’i puthë pa i vrarë ato buzë
Fare lehtë...sa një fllad...jo si Drini lugat
Por ...vajza me dorë thërret djalin e saj
Dhe Buna shkujdesur po shkon për në shtrat.

Këto plagë, pse m’i çelën dhe vajza dhe Buna
Pyes vete dhe buzën kafshoj gjer në asht...
Pulëbardha krahëbardha fluturojnë drejt bedenave
Zemërbardha kridhen në qiellin e  lashtë...

1980


ÇFAR MË KA MBETUR NGA SHKODRA IME

Të vetmet që më mbetën nga Shkodra ime
Janë këto këngë
Këto shkodranet e mia të gjalla,
       të bukura dhe që ecin duke spërdedhur belin
Si një grup biblilash pylli.
Këto këngë
      që vijnë që nga blirët e gjimnazit,
      piaca, vështrimet e ngulura te një dritare
      dhe më rrëmbejnë nga kthina ime ku shkruaj....

Nisem për Shkodër.

Askush nga këta djem nuk e di se kam qënë dikur si ata
Se e kam dashuruar para tyre  ”Motrën Tone”;
Para tyre si i çmëndur
Kam ndënjur me orë të tëra pa u ngirë para saj
Ata flasin për sex ndërsa
Para tyre shkojnë vajza gjysëm të çveshura
Ata se dijnë se i gjallë në botë
       nuk kisha ardhur këta çaste nëpër Shkodër
Po të mos më rrëmbenin këto këngë
Që rinia ka nisur t’I harrojë
Të harrojë edhe Motrën
Që unë e kundroja me orë të tëra
Megjithse ajo ishte e mbuluar
Po plot zjarr
Si shkodra ime
E cila nuk e di
Përse më rri kaq larg

Dhe këto lotë që vijnë qënga rinia ime.

28 tetor 2010



NËNA IME

Të lutem
Rro edhe pak
Se ndryshe
Sa herë të shfaqem
Te ura e Bahçallëkut
Ajo do të tronditet shumë

Unë do të përkulem mbi ujrat e Drinit të shpërlaj lotët

Rozafa
Do të më shikojë akoma më shumë me dhimbje

Ajo është mësuar të më shikojë duke qeshur
Duke kënduar mbu urë
Duke llustruar këpucët, duke fshirë pluhurin, duke u krehur
Para se të hyj në qytet

Rro edhe pak nëna ime
Që unë të jem ende djalë shtëpie përmbi këtë urë
Jo mysafir i largët

I largët dhe i përlotur.

Shkodër -  Tiranë, 20 - 21 mars 2010



DASHNORI  I PERANDORESHËS
 
Ua, sa pyll pafund i mrekullueshëm
Me kurorat si kodrina prej kaçurrelash të blerta

Si dashnor  për të cilin bëjnë një kompromis të heshtur dhe të prerë
Bota ajrore
Dhe bota e ujrave.

Para pak muajsh   dielli
më kot i dërgonte poezi dashurie
mes rrezeve
qënga kangjellat me dry të reve të shiut.

Para pak muajsh ka qënë në perandorinë e ujrave
në shoqerinë e cironkave, mëlyshëve, gjucave, krapuliqëve, bretkockave
mes të fshehtave,
intimiteteve,
kërcënimeve,
premtimeve,
thithjeve,
puthjeve,
epsheve
të perandoreshës  së ujrave
perandoreshës që  e mbante ditë e natë shtërnguar mes kofshëve...

Sa puhizë e ëmbël ajore
nën këtë blerinë pyllnajore!
Gardalina -  cicërojnë papushim
Dallandyshe - koloviten dhe këndojnë
Lejlekë si kajmaklie
sipër ... nëpër
kaçurrelat e dëndur  si t’ia ketë dhruar ndonjë oaz nga orienti;
flutura...fluturaaaaa...fluturafluturaflutura....sidomos flutura të kaltra
si dhurata mëngjesore nga qielli i këtij agimi

Por do  te vijë perandoresha  sërish!

Do të vijë me taborret e reve të zeza
me tamtamet e luftës së bubullimave
e etur për dashuri
do  vijë perandoresha  e ujrave
për ta futur në kështjellën e saj këtë pyllnajë
për ta shtërnguar fort
mes krahëve të saj
mes gjirit të saj
mes kofshëve të saj
rretheqark duke u sjellur si eunukë
cironkat, mëlyshët, gjucat, krapuliqët, bretkockat

dielli do të struket pas reve duke i shkruar poezi dashurie papushim
lejlekët, dallandyshet do të  kenë ikur përtej….

Përmbi  këto kurorëza
duke prekur me pendë ujrat
do të sillet plot guxim
zogu me i shëmtuar i dheut
dhe më besniku
trumbcaku....

Tiranë, 30 korrik 2010  - liqeni artificial, shtëpi



QENTË  E  RRUGËS

Sa më vëjn keq për qentë e rrugës
Janë më shumë se sa duhet të edukuar
Ta lirojnë rrugën si njerëz
Të shikojnë me sy fëmije
Nuk lehin kurr
I ka edukuar e njëjta dorë
- rruga tmerrësisht jo livadhore e kryeqytetit.

Ata iu qahen me sy, me të lutur
Qenëve që shëtitin me qafën me zinxhirë
Që e kanë një strehë dhe ushqim
Por dhe n jë oborr për të lehur

1 – 2 shtator 2010 , ora 05 e mëngjesit,
ndërsa këndon hoxha jacinë e syfyrit, Shkodër



REJA ISLANDEZE 
DHE UJRAT NË SHKODËR

Qielli i botës
Kërcënuar ngado prej resë
Që nxorën nga dhimbja e tmerrëshmë dherat
Atje
Por ujrat e Shkodërs sime janë zbukuruar
Nga sytë e kulluar të pranverës

A thua i dhimbset Shkodra  kësaj pjelle të egër të nëntokës?
Apo ka rënë në dashuri
Në një dashuri platonikë
Siç bijnë përbindëshat?



PILOTËT E VJETËR

Hodhën nga një grusht dhe në varrrin e hapur
ku qanin të gjithë.

Iu afruan të heshtur tavolinës së mortit.
U ulën
Pikëlluan ca
Pinë dhe nga pakëz raki
Dhe bënë shaka.

Kishin luajtur me vdekjen tër jetën.

Unë ua njoh të gjithëve:
Mëritë,
Djallëzitë,
Modestitë,
Egoizmin,
Pisllëqet,
Furinë,
Plogështinë
Fuqinë
Dobsinë
Të qeshurat
Lotët

Që të gjithë këta
E patën një të dashur
Që i treguan gjithëçka
Që i falën gjithëçka
Që i qeshën gjithëmonë
Që nuk e tradhëtuan kurr...
Hapsirën mbi atdhe.